احكام متفرقهء طلاق
مسأله 2536 - اگر با زن نامحرمى به گمان اين كه عيال خود او است نزديكى كند ، چه زن بداند كه او شوهرش نيست ، يا گمان كند شوهرش مىباشد ، بايد عدّه نگه دارد .
مسأله 2537 - اگر با زنى كه مىداند عيالش نيست زنا كند ، چنانچه زن نداند كه آن مرد شوهر او نيست ، بنابر احتياط واجب بايد عدّه نگه دارد .
مسأله 2538 - اگر مرد ، زنى را گول بزند كه از شوهرش طلاق بگيرد و زن او شود طلاق و عقد آن زن صحيح است ، ولى هر دو معصيت بزرگى كردهاند .
مسأله 2539 - هرگاه زن در ضمن عقد با شوهر شرط كند كه اگر شوهر مسافرت نمايد ، يا مثلًا شش ماه به او خرجى ندهد اختيار طلاق با او باشد ، اين شرط باطل است ، ولى چنانچه شرط كند كه اگر مرد مسافرت كند ، يا مثلًا تا شش ماه خرجى ندهد ، از طرف او براى طلاق خود وكيل باشد ، چنانچه پس از مسافرت مرد يا خرجى ندادن شش ماه ، خود را طلاق دهد صحيح است .
مسأله 2540 - زنى كه شوهرش گم شده ، اگر بخواهد به ديگرى شوهر كند ، بايد نزد مجتهد عادل برود و به دستور او عمل نمايد .
مسأله 2541 - پدر و جد پدرى ديوانه ، اگر مصلحت باشد مىتوانند زن او را طلاق بدهند .
مسأله 2542 - اگر پدر يا جد پدرى براى طفل خود زنى را صيغه كند ، اگرچه مقدارى از زمان تكليف بچه جزء مدت صيغه باشد مثلًا براى پسر چهارده سالهء خودش زنى را دو ساله صيغه كند ، چنانچه صلاح بچه باشد ، مىتواند مدت آن زن را ببخشد ولى زن دائمى او را نمىتواند طلاق دهد .
مسأله 2543 - اگر از روى علاماتى كه در شرع معيّن شده ، مرد دو نفر را عادل بداند و زن خود را پيش آنان طلاق دهد ، ديگرى كه آنان را عادل نمىداند بنابر احتياط