« مَتَّعْتُ مُوكِّلَتِي مُوكِّلَكَ فِي الْمُدَّةِ الْمَعْلُومَةِ عَلَى الْمَهْرِ الْمَعْلُوم »
پس بدون فاصله وكيل مرد بگويد :
« قَبِلْتُ لِمُوكِّلي هكَذا »
صحيح مىباشد .
شرايط عقد
مسأله 2370 - عقد ازدواج چند شرط دارد :
اول : آن كه به عربى صحيح خوانده شود به احتياط واجب ، و اگر خود مرد و زن نتوانند صيغه را به عربى صحيح بخوانند ، به هر لفظى كه صيغه را بخوانند صحيح است و لازم هم نيست كه وكيل بگيرند اما بايد لفظى بگويند كه معنى
« زَوَّجْتُ »
و
« قَبِلْتُ »
را بفهماند .
دوم : مرد و زن يا وكيل آنها كه صيغه را مىخوانند قصد انشا داشته باشند ؛ يعنى اگر خود مرد و زن صيغه را مىخوانند ، زن به گفتن
« زَوَّجْتُكَ نَفْسِي »
قصدش اين باشد كه خود را زن او قرار دهد و مرد به گفتن
« قَبِلتُ التَّزوِيجَ »
زن بودن او را براى خود قبول نمايد ، و اگر وكيل مرد و زن صيغه را مىخوانند ، به گفتن
« زَوَّجْتُ » و « قَبِلتُ »
قصدشان اين باشد كه مرد و زنى كه آنان را وكيل كردهاند ، زن و شوهر شوند .
سوم : كسى كه صيغه را مىخواند بالغ و عاقل باشد ، چه براى خودش بخواند يا از طرف ديگرى وكيل شده باشد .
چهارم : اگر وكيل زن و شوهر يا ولىّ آنها صيغه را مىخوانند ، در عقد ، زن و شوهر را معيّن كنند مثلًا اسم آنها را ببرند يا به آنها اشاره نمايند ، پس كسى كه چند دختر دارد ، اگر به مردى بگويد : « زوجتك احدى بناتي » يعنى زن تو نمودم يكى از دخترانم را ، و او بگويد : « قبلت » يعنى قبول كردم ، چون در موقع عقد ، دختر را معيّن نكردهاند عقد باطل است .
پنجم : زن و مرد به ازدواج راضى باشند ، ولى اگر زن ظاهراً به كراهت اذن دهد و معلوم باشد قلباً راضى است عقد صحيح است .