نيست ، چنانچه او مال را بگذارد و برود و اين شخص مال را برندارد و آن مال تلف شود ، كسى كه امانت را قبول نكرده ضامن نيست ولى احتياط مستحب آن است كه اگر ممكن باشد آن را نگهدارى نمايد .
مسأله 2332 - كسى كه چيزى را امانت مىگذارد ، هر وقت بخواهد مىتواند آن را پس بگيرد و كسى هم كه امانت را قبول مىكند ، هر وقت بخواهد مىتواند آن را به صاحبش برگرداند .
مسأله 2333 - اگر انسان از نگهدارى امانت منصرف شود و وديعه را بههم بزند بايد هر چه زودتر مال را به صاحب آن يا وكيل يا ولىّ صاحبش برساند ، يا به آنان خبر دهد كه به نگهدارى حاضر نيست . و اگر بدون عذر مال را به آنان نرساند و خبر هم ندهد چنانچه مال تلف شود ، بايد عوض آن را بدهد .
مسأله 2334 - كسى كه امانت را قبول مىكند ، اگر براى آن ، جاى مناسبى ندارد ، بايد جاى مناسب تهيه نمايد و طورى آن را نگهدارى كند كه مردم نگويند در امانت خيانت كرده و در نگهدارى آن كوتاهى نموده است ، و اگر در جايى كه مناسب نيست بگذارد و تلف شود ، بايد عوض آن را بدهد .
مسأله 2335 - كسى كه امانت را قبول مىكند ، اگر در نگهدارى آن كوتاهى نكند و تعدى يعنى زيادهروى هم ننمايد و اتفاقاً آن مال تلف شود ، ضامن نيست . ولى اگر به اختيار خودش آن را در جايى بگذارد كه گمان مىرود ظالمى بفهمد و آن را ببرد ، چنانچه تلف شود بايد عوض آن را به صاحبش بدهد مگر آن كه جايى محفوظتر از آن نداشته باشد و نتواند مال را به صاحبش يا به كسى كه بهتر حفظ كند برساند كه در اين صورت ضامن نيست .
مسأله 2336 - اگر صاحب مال براى نگهدارى مال خود جايى را معيّن كند و به كسى كه امانت را قبول كرده بگويد كه بايد مال را در اينجا حفظ كنى و اگر احتمال هم بدهى كه از بين برود نبايد آن را به جاى ديگر ببرى چنانچه امانتدار احتمال دهد كه در
رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 417
مساهمون: السيد الخميني
ص٤١٧