تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 405

مساهمون:

ص٤٠٥
خود را بدهد ، بايد فوراً آن را بپردازد و اگر تأخير بيندازد گناهكار است . مسأله 2277 - اگر بدهكار غير از خانه‌اى كه در آن نشسته و اثاثيهء منزل و چيزهاى ديگرى كه به آنها احتياج دارد ، چيزى نداشته باشد طلبكار نمىتواند طلب خود را از او مطالبه نمايد ، بلكه بايد صبر كند تا بتواند بدهى خود را بدهد . مسأله 2278 - كسى كه بدهكار است و نمىتواند بدهى خود را بدهد اگر كاسب است بايد براى پرداخت بدهى خودش كسب كند ، و كسى هم كه كاسب نيست چنانچه بتواند كاسبى كند ، احتياط واجب آن است كه كسب كند و بدهى خود را بدهد . مسأله 2279 - كسى كه دسترسى به طلبكار خود ندارد ، چنانچه اميد نداشته باشد كه او را پيدا كند ، بايد با اجازهء حاكم شرع طلب او را به فقير بدهد ، و شرط نيست در فقير كه سيد نباشد . مسأله 2280 - اگر مال ميت بيشتر از خرج واجب كفن و دفن و بدهى او نباشد ، بايد مالش را به همين مصرف‌ها برسانند و به وارث او چيزى نمىرسد . مسأله 2281 - اگر كسى مقدارى پول طلا يا نقره قرض كند و قيمت آن كم شود ، يا چند برابر گردد ، چنانچه همان مقدار را كه گرفته پس بدهد كافى است ، ولى اگر هر دو به غير آن راضى شوند اشكال ندارد . مسأله 2282 - اگر مالى را كه قرض كرده از بين نرفته باشد و صاحب مال ، آن را مطالبه كند احتياط مستحب آن است كه بدهكار ، همان مال را به او بدهد . مسأله 2283 - اگر كسى كه قرض مىدهد شرط كند كه زيادتر از مقدارى كه مىدهد بگيرد ، مثلًا يك من گندم بدهد و شرط كند كه يك من و پنج سير بگيرد ، يا ده تخم‌مرغ بدهد كه يازده تا بگيرد ، ربا و حرام است بلكه اگر قرار بگذارد كه بدهكار كارى براى او انجام دهد ، يا چيزى را كه قرض كرده با مقدارى جنس ديگر پس دهد ، مثلًا شرط كند يك تومانى را كه قرض كرده با يك كبريت پس دهد ، ربا و حرام است و نيز اگر با