احكام مزارعه
مسأله 2228 - مزارعه آن است كه مالك با زارع به اين قسم معامله كند كه زمين را در اختيار او بگذارد ، تا زراعت كند و مقدارى از حاصل آن را به مالك بدهد .
مسأله 2229 - مزارعه چند شرط دارد :
اول : آن كه صاحب زمين به زارع بگويد زمين را به تو واگذار كردم و زارع هم بگويد قبول كردم ، يا بدون اين كه حرفى بزنند مالك ، زمين را واگذار كند براى مزارعه و زارع تحويل بگيرد .
دوم : صاحب زمين و زارع هر دو مكلف و عاقل باشند و با قصد و اختيار خود مزارعه را انجام دهند و حاكم شرع آنان را از تصرف در اموالشان جلوگيرى نكرده باشد بلكه اگر در حال بالغ شدن سفيه باشند اگرچه حاكم شرع جلوگيرى نكرده باشد نمىتوانند مزارعه را انجام دهند و اين حكم در همهء معاملات جارى است .
سوم : همهء حاصل زمين به يكى اختصاص داده نشود .
چهارم : سهم هر كدام به طور مشاع باشد مثل نصف يا ثلث حاصل و مانند اينها و بايد تعيين شده باشد ، پس اگر قرار دهند حاصل يك قطعه ، مال يكى و قطعهء ديگر مال ديگرى ، صحيح نيست ، و نيز اگر مالك بگويد در اين زمين زراعت كن و هرچه مىخواهى به من بده صحيح نيست .