مرا پيدا كند ، اين گندم را به او مىدهم ، لازم نيست بگويد آن گندم مال كجاست و قيمت آن چيست ولى اگر مال را معيّن نكند ؛ مثلًا بگويد كسى كه اسب مرا پيدا كند ده من گندم به او مىدهم ، بايد خصوصيات آن را كاملًا معيّن نمايد .
مسأله 2222 - اگر جاعل مزد معينى براى كار قرار ندهد ، مثلًا بگويد هر كس بچه مرا پيدا كند پولى به او مىدهم و مقدار آن را معيّن نكند چنانچه كسى آن عمل را انجام دهد ، بايد مزد او را به مقدارى كه كار او در نظر مردم ارزش دارد بدهد .
مسأله 2223 - اگر عامل پيش از قرارداد ، كار را انجام داده باشد يا بعد از قرارداد ، به قصد اين كه پول نگيرد انجام دهد ، حقى به مزد ندارد .
مسأله 2224 - پيش از آن كه عامل شروع به كار كند ، جاعل و عامل مىتوانند جعاله را بههم بزنند .
مسأله 2225 - بعد از آن كه عامل شروع به كار كرد ، اگر جاعل بخواهد جعاله را بههم بزند اشكال ندارد . ولى بايد مزد مقدار عملى را كه انجام داده به او بدهد .
مسأله 2226 - عامل مىتواند عمل را ناتمام بگذارد ، ولى اگر تمام نكردن عمل اسباب ضرر جاعل شود ، بايد آن را تمام نمايد مثلًا اگر كسى بگويد هر كس چشم مرا عمل كند فلان مقدار به او مىدهم و دكتر جراحى شروع به عمل كند ، چنانچه طورى باشد كه اگر عمل را تمام نكند ، چشم معيوب مىشود ، بايد آن را تمام نمايد ، و در صورتى كه ناتمام بگذارد ، حقى به جاعل ندارد .
مسأله 2227 - اگر عامل كار را ناتمام بگذارد ، چنانچه آن كار مثل پيدا كردن اسب است كه تا تمام نشود ، براى جاعل فايده ندارد عامل نمىتواند چيزى مطالبه كند ، و همچنين است اگر جاعل مزد را براى تمام كردن عمل قرار بگذارد مثلًا بگويد هر كس لباس مرا بدوزد ده تومان به او مىدهم . ولى اگر مقصودش اين باشد كه هر مقدار از عمل كه انجام گيرد براى آن مقدار مزد بدهد ، جاعل بايد مزد مقدارى را كه انجام شده به عامل بدهد ، اگرچه احتياط اين است كه به طور مصالحه يكديگر را راضى نمايند .
رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 392
مساهمون: السيد الخميني
ص٣٩٢