رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 388

مساهمون: السيد الخميني

ص٣٨٨

را به او بگويد و مريض دوا را بخورد ، چنانچه در معالجه خطا كند و به مريض ضررى برسد يا بميرد ، دكتر ضامن است . ولى اگر فقط بگويد فلان دوا براى فلان مرض فايده دارد و به واسطهء خوردن دوا ضررى به مريض برسد ، يا بميرد دكتر ضامن نيست . مسأله 2206 - هرگاه دكتر به مريض يا ولىّ او بگويد كه اگر ضررى به مريض برسد ضامن نباشد ، در صورتى كه دقت و احتياط خود را بكند و به مريض ضررى برسد ، يا بميرد ، دكتر ضامن نيست . مسأله 2207 - مستأجر و كسى كه چيزى را اجاره داده ، با رضايت يكديگر مىتوانند معامله را به‌هم بزنند و نيز اگر در اجاره شرط كنند كه هر دو يا يكى از آنان حق به‌هم زدن معامله را داشته باشند ، مىتوانند مطابق قرارداد ، اجاره را به‌هم بزنند . مسأله 2208 - اگر اجاره دهنده ، يا مستأجر بفهمد كه مغبون شده است ، چنانچه در موقع خواندن صيغه ملتفت نباشد كه مغبون است ، مىتواند اجاره را به‌هم بزند . ولى اگر در صيغهء اجاره شرط كنند كه اگر مغبون هم باشند حق به‌هم زدن معامله را نداشته باشند ، نمىتوانند اجاره را به‌هم بزنند . مسأله 2209 - اگر چيزى را اجاره دهد و پيش از آن كه تحويل دهد كسى آن را غصب نمايد ، مستأجر مىتواند اجاره را به‌هم بزند و چيزى را كه به اجاره دهنده داده پس بگيرد ، يا اجاره را به‌هم نزند و اجارهء مدتى را كه در تصرف غصب كننده بوده به ميزان معمول از او بگيرد ، پس اگر حيوانى را يك ماهه به ده تومان اجاره نمايد و كسى آن را ده روز غصب كند و اجارهء معمولى ده روز آن پانزده تومان باشد مىتواند پانزده تومان را از غصب كننده بگيرد . مسأله 2210 - اگر چيزى را كه اجاره كرده تحويل بگيرد ، و بعد ديگرى آن را غصب كند ، نمىتواند اجاره را به‌هم بزند و فقط حق دارد كرايهء آن چيز را به مقدار معمول از غصب كننده بگيرد .