احكام صلح
مسأله 2160 - صلح آن است كه انسان با ديگرى سازش كند كه مقدارى از مال يا منفعت مال خود را ملك او كند ، يا از طلب ، يا حق خود بگذرد خواه در برابر عوض باشد يا بدون عوض .
مسأله 2161 - دو نفرى كه چيزى را به يكديگر صلح مىكنند بايد بالغ و عاقل باشند ، و كسى آنها را مجبور نكرده باشد و قصد صلح داشته باشند ، و حاكم شرع هم آنان را از تصرف در اموالشان جلوگيرى نكرده باشد .
مسأله 2162 - لازم نيست صيغهء صلح به عربى خوانده شود ، بلكه با هر لفظى كه بفهماند با هم صلح و سازش كردهاند صحيح است .
مسأله 2163 - اگر كسى گوسفندهاى خود را به چوپان بدهد كه مثلًا يك سال نگهدارى كند و از شير آن استفاده نمايد و مقدارى روغن بدهد ، چنانچه شير گوسفند را در مقابل زحمتهاى چوپان و آن روغن صلح كند صحيح است ولى اگر گوسفند را يك ساله به چوپان اجاره دهد كه از شير آن استفاده كند و در عوض ، مقدارى روغن بدهد اشكال دارد .
مسأله 2164 - اگر كسى بخواهد طلب يا حق خود را به ديگرى صلح كند در صورتى صحيح است كه او قبول نمايد .