تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 300

مساهمون:

ص٣٠٠
مسأله 1734 - اگر اول ماه رمضان براى كسى ثابت نشود و روزه نگيرد ، چنانچه دو مرد عادل بگويند كه شب پيش ماه را ديده‌ايم ، بايد روزهء آن روز را قضا نمايد . مسأله 1735 - اگر در شهرى اول ماه ثابت شود ، براى مردم شهر ديگر فايده ندارد ، مگر آن دو شهر با هم نزديك باشند ، يا انسان بداند كه افق آنها يكى است . مسأله 1736 - اول ماه به تلگراف ثابت نمىشود مگر دو شهرى كه از يكى به ديگرى تلگراف كرده‌اند ، نزديك يا هم افق باشند و انسان بداند تلگراف از روى حكم حاكم شرع يا شهادت دو مرد عادل بوده است . مسأله 1737 - روزى را كه انسان نمىداند آخر رمضان است يا اول شوال ، بايد روزه بگيرد . ولى اگر پيش از مغرب بفهمد كه اول شوال است بايد افطار كند . مسأله 1738 - اگر زندانى نتواند به ماه رمضان يقين كند ، بايد به گمان عمل نمايد . و اگر آن هم ممكن نباشد ، هر ماهى را كه روزه بگيرد صحيح است ، و بنابر احتياط واجب بايد بعد از گذشتن يازده ماه از ماهى كه روزه گرفته ، دوباره يك ماه روزه بگيرد ولى اگر بعد گمان پيدا كرد بايد به آن عمل نمايد .

روزه‌هاى حرام و مكروه

مسأله 1739 - روزهء عيد فطر و قربان حرام است ، و نيز روزى را كه انسان نمىداند آخر شعبان است ، يا اول رمضان ، اگر به نيت اول رمضان روزه بگيرد حرام مىباشد . مسأله 1740 - اگر زن به واسطهء گرفتن روزهء مستحبى حق شوهرش از بين برود ، و همچنين اگر شوهر او را از گرفتن روزهء مستحبى جلوگيرى كند ، بنابر احتياط واجب بايد خوددارى كند . مسأله 1741 - روزهء مستحبى اولاد اگر اسباب اذيت پدر و مادر يا جد شود جايز نيست بلكه اگر اسباب اذيت آنان نشود ولى او را از گرفتن روزهء مستحبى
رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 300 | السيد الخميني / موسسه تنظيم و نشر آثار امام خمينى ( ره )