صورتى كه تمام خورشيد يا ماه گرفته باشد بايد نماز آيات را بخواند . و اگر دو نفر كه عادل بودن آنان معلوم نيست بگويند خورشيد يا ماه گرفته ، بعد معلوم شود كه عادل بودهاند بايد نماز آيات را بخواند بلكه اگر معلوم شود كه مقدارى از آن گرفته احتياط واجب آن است كه نماز آيات را بخواند .
مسأله 1501 - اگر انسان به گفتهء كسانى كه از روى قاعدهء علمى وقت گرفتن خورشيد و ماه را مىدانند ، اطمينان پيدا كند كه خورشيد يا ماه گرفته ، بنابر احتياط واجب بايد نماز آيات را بخواند و نيز اگر بگويند فلان وقت خورشيد يا ماه مىگيرد و فلان مقدار طول مىكشد و انسان به گفتهء آنان اطمينان پيدا كند ، بنابر احتياط واجب بايد به حرف آنان عمل نمايد ، مثلًا اگر بگويند آفتاب فلان ساعت شروع به باز شدن مىكند احتياطاً بايد نماز را تا آن وقت تأخير نيندازد .
مسأله 1502 - اگر بفهمد نماز آياتى كه خوانده باطل بوده ، بايد دوباره بخواند و اگر وقت گذشته قضا نمايد .
مسأله 1503 - اگر در وقت نماز يوميه نماز آيات هم بر انسان واجب شود ، چنانچه براى هر دو نماز وقت دارد ، هر كدام را اول بخواند اشكال ندارد . و اگر وقت يكى از آن دو تنگ باشد ، بايد اول آن را بخواند و اگر وقت هر دو تنگ باشد ، بايد اول نماز يوميه را بخواند .
مسأله 1504 - اگر در بين نماز يوميه بفهمد كه وقت نماز آيات تنگ است ، چنانچه وقت نماز يوميه هم تنگ باشد ، بايد آن را تمام كند بعد نماز آيات را بخواند . و اگر وقت نماز يوميه تنگ نباشد ، بايد آن را بشكند و اول نماز آيات ، بعد نماز يوميه را بهجا آورد .
مسأله 1505 - اگر در بين نماز آيات بفهمد كه وقت نماز يوميه تنگ است ، بايد نماز آيات را رها كند و مشغول نماز يوميه شود و بعد از آن كه نماز را تمام كرد پيش از انجام كارى كه نماز را بههم بزند ، بقيهء نماز آيات را از همان جا كه رها كرده بخواند .
رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 263
مساهمون: السيد الخميني
ص٢٦٣