تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 215

مساهمون:

ص٢١٥
يك سجده يا تشهد را فراموش نمايد ، لازم نيست بعد از نماز ، سجدهء سهو يا قضاى سجده و تشهد را به‌جا آورد . مسأله 1198 - اگر شك كند كه نماز مستحبى را خوانده يا نه ، چنانچه آن نماز مثل نماز جعفر طيّار وقت معيّن نداشته باشد ، بنا بگذارد كه نخوانده است . و همچنين است اگر مثل نافلهء يوميه وقت معيّن داشته باشد و پيش از گذشتن وقت شك كند كه آن را به‌جا آورده يا نه ، ولى اگر بعد از گذشت وقت شك كند كه خوانده است يا نه ، به شك خود اعتنا نكند .

شك‌هاى صحيح

مسأله 1199 - در نُه صورت اگر در شمارهء ركعت‌هاى نماز چهار ركعتى شك كند ، بايد فكر نمايد ، پس اگر يقين يا گمان به يك طرف شك پيدا كرد همان طرف را بگيرد و نماز را تمام كند و گرنه به دستورهايى كه گفته مىشود عمل نمايد و آن نُه صورت از اين قرار است : اول : آن كه بعد از سر برداشتن از سجده دوم شك كند دو ركعت خوانده يا سه ركعت ، كه بايد بنا بگذارد سه ركعت خوانده و يك ركعت ديگر بخواند و نماز را تمام كند و بعد از نماز يك ركعت نماز احتياط ايستاده يا دو ركعت نشسته به دستورى كه بعداً گفته مىشود به‌جا آورد . دوم : شك بين دو و چهار بعد از سر برداشتن از سجدهء دوم ، كه بايد بنا بگذارد چهار ركعت خوانده و نماز را تمام كند و بعد از نماز دو ركعت نماز احتياط ايستاده بخواند . سوم : شك بين دو و سه و چهار بعد از سر برداشتن از سجدهء دوم ، كه بايد بنا بر چهار بگذارد و بعد از نماز دو ركعت نماز احتياط ايستاده و بعد دو ركعت نشسته به‌جا آورد ، ولى اگر بعد از سجدهء اول يا پيش از سر برداشتن از سجدهء دوم يكى از اين سه شك برايش پيش آيد مىتواند نماز را رها كند و دوباره بخواند .