تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 214

مساهمون:

ص٢١٤
كند و خواندن نماز احتياط لازم نيست و نيز اگر امام يقين يا گمان داشته باشد كه چند ركعت خوانده است و مأموم در شمارهء ركعت‌هاى نماز شك كند ، بايد به شك خود اعتنا ننمايد .

6 - شك در نماز مستحبى

مسأله 1193 - اگر در شماره ركعت‌هاى نماز مستحبى شك كند ، چنانچه طرف بيشتر شك ، نماز را باطل مىكند ، بايد بنا را بر كمتر بگذارد ؛ مثلًا اگر در نافلهء صبح شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت ، بايد بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده است و اگر طرف بيشتر شك ، نماز را باطل نمىكند ؛ مثلًا شك كند كه دو ركعت خوانده يا يك ركعت به هر طرف شك عمل كند ، نمازش صحيح است . مسأله 1194 - كم شدن ركن ، نافله را باطل مىكند بنابر احتياط واجب ، ولى زياد شدن ركن ، آن را باطل نمىكند ، پس اگر يكى از كارهاى نافله را فراموش كند و موقعى يادش بيايد كه مشغول ركن بعد از آن شده بايد آن كار را انجام دهد و دوباره آن ركن را به‌جا آورد ؛ مثلًا اگر در بين ركوع يادش بيايد كه سوره را نخوانده ، بايد برگردد و سوره را بخواند و دوباره به ركوع رود . مسأله 1195 - اگر در يكى از كارهاى نافله شك كند ، خواه ركن باشد يا غير ركن ، چنانچه محل آن نگذشته ، بايد به‌جا آورد و اگر محل آن گذشته ، به شك خود اعتنا نكند . مسأله 1196 - اگر در نماز مستحبى دو ركعتى ، گمانش به سه ركعت يا بيشتر برود يا گمانش به دو ركعت يا كمتر برود بايد به همان گمان عمل كند ، مگر آن كه موجب بطلان باشد كه در اين صورت گمان ، حكم شك را دارد ، مثلًا اگر گمانش به يك ركعت مىرود احتياطاً بايد يك ركعت ديگر بخواند . مسأله 1197 - اگر در نماز نافله كارى كند كه براى آن سجدهء سهو واجب مىشود ، يا