يعنى اگر ايستاده ركوع را بهجا آورد و اگر به سجده رفته ، اعتنا نكند .
مسأله 1187 - كسى كه در نماز مخصوصى مثلًا در نماز ظهر زياد شك مىكند اگر در نماز ديگر مثلًا در نماز عصر شك كند ، بايد به دستور شك رفتار نمايد .
مسأله 1188 - كسى كه وقتى در جاى مخصوصى نماز مىخواند زياد شك مىكند ، اگر در غير آنجا نماز بخواند و شكى براى او پيش آيد به دستور شك عمل نمايد .
مسأله 1189 - اگر انسان شك كند كه كثيرالشك شده يا نه ، بايد به دستور شك عمل نمايد . و كثيرالشك تا وقتى يقين نكند كه به حال معمولى مردم برگشته بايد به شك خود اعتنا نكند .
مسأله 1190 - كسى كه زياد شك مىكند ، اگر شك كند ركنى را بهجا آورده يا نه ، و اعتنا نكند بعد يادش بيايد كه آن را بهجا نياورده ، چنانچه مشغول ركن بعد نشده ، بايد آن را بهجا آورد ، و اگر مشغول ركن بعد شده نمازش باطل است ، مثلًا اگر شك كند ركوع كرده يا نه و اعتنا نكند ، چنانچه پيش از سجده يادش بيايد كه ركوع نكرده ، بايد ركوع كند و اگر در سجده يادش بيايد ، نمازش باطل است .
مسأله 1191 - كسى كه زياد شك مىكند ، اگر شك كند چيزى را كه ركن نيست بهجا آورده يا نه و اعتنا نكند و بعد يادش بيايد كه آن را بهجا نياورده ، چنانچه از محل بهجا آوردن آن نگذشته بايد آن را بهجا آورد ، و اگر از محل آن گذشته نمازش صحيح است ، مثلًا اگر شك كند كه « حمد » خوانده يا نه و اعتنا نكند ، چنانچه در قنوت يادش بيايد كه « حمد » نخوانده ، بايد بخواند و اگر در ركوع يادش بيايد نماز او صحيح است .
5 - شك امام و مأموم
مسأله 1192 - اگر امام جماعت در شمارهء ركعتهاى نماز شك كند مثلًا شك كند كه سه ركعت خوانده يا چهار ركعت ، چنانچه مأموم يقين يا گمان داشته باشد كه چهار ركعت خوانده و به امام بفهماند كه چهار ركعت خوانده است ، امام بايد نماز را تمام