تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 209

مساهمون:

ص٢٠٩
و بيشتر از شش براى او پيش آيد احتياط مستحب آن است كه بنابر چهار بگذارد و نماز را تمام كند و بعد از نماز دو سجدهء سهو به‌جا آورد و نماز را هم دوباره بخواند . مسأله 1166 - اگر يكى از شك‌هاى باطل كننده براى انسان پيش آيد ، نمىتواند نماز را به‌هم بزند ، ولى اگر به قدرى فكر كند كه شك پابرجا شود به‌هم زدن نماز مانعى ندارد .

شك‌هايى كه نبايد به آنها اعتنا كرد

مسأله 1167 - شك‌هايى كه نبايد به آنها اعتنا كرد از اين قرار است : اول : شك در چيزى كه محل به‌جا آوردن آن ، گذشته است ، مثل آن كه در ركوع شك كند كه « حمد » را خوانده يا نه . دوم : شك بعد از سلام نماز . سوم : شك بعد از گذشتن وقت نماز . چهارم : شك كثيرالشك ؛ يعنى كسى كه زياد شك مىكند . پنجم : شك امام در شمارهء ركعت‌هاى نماز در صورتى كه مأموم شمارهء آنها را بداند و همچنين شك مأموم در صورتى كه امام شمارهء ركعت‌هاى نماز را بداند . ششم : شك در نماز مستحبى .

1 - شك در چيزى كه محل آن گذشته است

مسأله 1168 - اگر در بين نماز شك كند كه يكى از كارهاى واجب آن را انجام داده يا نه ، مثلًا شك كند كه « حمد » خوانده يا نه ، چنانچه مشغول كارى كه بايد بعد از آن انجام دهد نشده ، بايد آنچه را كه در انجام آن شك كرده به‌جا آورد ، و اگر مشغول كارى كه بايد بعد از آن انجام دهد شده به شك خود اعتنا نكند . مسأله 1169 - اگر در بين خواندن آيه‌اى شك كند كه آيهء پيش را خوانده يا نه يا وقتى آخر آيه را مىخواند شك كند كه اول آن را خوانده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند .