مسأله 959 - واجب است پيش از گفتن تكبير و بعد از آن مقدارى بايستد تا يقين كند كه در حال ايستادن تكبير گفته است .
مسأله 960 - اگر ركوع را فراموش كند و بعد از « حمد » و سوره بنشيند و يادش بيايد كه ركوع نكرده ، بايد بايستد و به ركوع رود و اگر بدون اين كه بايستد ، به حال خميدگى به ركوع برگردد ، چون قيام متصل به ركوع را بهجا نياورده ، نماز او باطل است .
مسأله 961 - موقعى كه ايستاده است ، بايد بدن را حركت ندهد و به طرفى خم نشود و به جايى تكيه نكند ولى اگر از روى ناچارى باشد ، يا در حال خم شدن براى ركوع پاها را حركت دهد اشكال ندارد .
مسأله 962 - اگر موقعى كه ايستاده ، از روى فراموشى بدن را حركت دهد ، يا به طرفى خم شود ، يا به جايى تكيه كند ، اشكال ندارد ولى در قيام موقع گفتن تكبيرةالاحرام و قيام متصل به ركوع اگر از روى فراموشى هم باشد ، بنابر احتياط واجب ، بايد نماز را تمام كند و دوباره بخواند .
مسأله 963 - بايد در موقع ايستادن ، هر دو پا روى زمين باشد ، ولى لازم نيست سنگينى بدن روى هر دو پا باشد و اگر روى يك پا هم باشد اشكال ندارد .
مسأله 964 - كسى كه مىتواند درست بايستد ، اگر پاها را خيلى گشاد بگذارد كه به حال ايستادن معمولى نباشد نمازش باطل است .
مسأله 965 - موقعى كه انسان در نماز مىخواهد كمى جلو يا عقب رود ، يا كمى بدن را به طرف راست يا چپ حركت دهد ، بايد چيزى نگويد ولى
« بِحَوْلِ اللَّهِ وَقُوَّتِهِ اقُومُ وَاقْعُدُ »
را بايد در حال برخاستن بگويد و در موقع گفتن ذكرهاى واجب هم بدن بايد بىحركت باشد بلكه احتياط واجب آن است كه در موقع گفتن ذكرهاى مستحبى نماز ، بايد بدنش آرام باشد .
مسأله 966 - اگر در حال حركت بدن ذكر بگويد ، مثلًا موقع رفتن به ركوع يا رفتن
رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 173
مساهمون: السيد الخميني
ص١٧٣