تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 121

مساهمون:

ص١٢١
شده باشد ، ريختن آن حرام است ، و احتياط واجب آن است كه پيش از وقت نماز هم آن را نريزد ، بلكه خالى از قوّت نيست و هرگاه احتمال عقلايى هم بدهد كه اگر آب را بريزد ديگر آب پيدا نمىكند احتياط واجب آن است كه پيش از وقت نماز هم آب را نريزد . مسأله 663 - كسى كه مىداند يا دو شاهد عادل خبر دهند كه آب پيدا نمىكند ، اگر بعد از داخل شدن وقت نماز وضوى خود را باطل كند يا آبى كه دارد بريزد معصيت كرده ولى نمازش با تيمم صحيح است ، اگرچه احتياط مستحب آن است كه قضاى آن نماز را بخواند .

دوم : از موارد تيمم

مسأله 664 - اگر به واسطهء پيرى ، يا ترس از دزد و جانور و مانند اينها يا نداشتن وسيله‌اى كه آب از چاه بكشد ، دسترسى به آب نداشته باشد ، بايد تيمم كند و همچنين است اگر تهيه كردن آب يا استعمال آن به قدرى مشقّت داشته باشد كه مردم تحمل آن را نكنند . مسأله 665 - اگر براى كشيدن آب از چاه ، دلو و ريسمان و مانند اينها لازم دارد و مجبور است بخرد ، يا كرايه نمايد ، اگرچه قيمت آن چند برابر معمول باشد ، بايد تهيه كند ، و همچنين است اگر آب را به چندين برابر قيمتش بفروشند ، ولى اگر تهيهء آنها به قدرى پول مىخواهد كه نسبت به حال او آن مقدار ضرر دارد ، واجب نيست تهيه نمايد . مسأله 666 - اگر ناچار شود كه براى تهيهء آب قرض كند ، بايد قرض نمايد ولى كسى كه مىداند يا گمان دارد كه نمىتواند قرض خود را بدهد واجب نيست قرض كند . مسأله 667 - اگر كندن چاه مشقت ندارد ، به احتياط واجب بايد براى تهيهء آب ، چاه بكند . مسأله 668 - اگر كسى مقدارى آبِ بىمنت به او ببخشد بايد قبول كند .