و اقوام ، يا استادان و مؤلّفانى كه اهل مقام و مدركند ، مقايسه شود ، اهميت آنچه ياد شد آشكار مىگردد . در اينجا مناسب است سخن استاد محمود شهابى را نقل كنيم :
همت بلند و قوت اراده ، استقامت در امور ، گسستن دل از محسوسات باطل ، و بريدن علايق از ماديات و مشهودات فانى ، و پيوستن با حقايق نشئهء بالا ، و موجودات عالم اعلا ، اينها همه از علايم بزرگى نفس ، و از مظاهر بارز سعهء صدر مىباشد . نفوسى كه داراى خصالى از اين قبيل باشند ، قابل احترام و در خور تقدير مىباشند . . .
كسى كه اندك اطلاعى از رجال علمى اسلام داشته باشد ، و بر سعهء مجال عمل ايشان واقف شود ، به مزاياى علمى و عملى و اخلاقى آنان آشنا خواهد شد ، و خواهد دانست آن بزرگان داراى چه همتى بلند بوده ، و چطور از همه چيز و حتى از خود گذشته ، و تا چه حد در امور معنوى ، يعنى كسب حقايق و ترويج فضايل ، استقامت ورزيده ، و بالاخره از لحاظ عظمت نفس به چه پايه و مقامى شامخ رسيدهاند . انسان بايد بسيار با همت و بلند نظر و عظيم - النّفس باشد كه در تمام دورهء زندگانى ، از همهء لذايذ مادى و خوشيهاى دنيوى بگذرد ، و با سختى و تنگى زندگانى ، شب و روز ، براى خدا ، در راه كسب و نشر علم كوشش كند ، و در تمام مراحل عمر قدمى از طريق تقوى و زهد بر كنار نرود ، و در جميع شئون زندگى خدا را حاضر
مير حامد حسين ( فارسى ) — صفحة 157
مساهمون: محمد رضا حكيمى
ص١٥٧