ايشان وجود ندارد : روز انتقامى كه خدا در آن سينههاى مؤمنانى را كه تلخى آزار را از دست اين كافران چشيده بودند شفا مىبخشد و شادمان مىكند ، و در نتيجه روح بردبارى و استقامت را در ايشان برمىانگيزد ( آيات 8 / 10 ) .
در اين تهديد فراگير همه كافران و بيماردلان ، خداى متعال / 60 از سران گمراهى و پيشوايان كفر ، مخصوصا به صيغه مفرد ياد مىكند ، و تو گويى كه آنان را تك تك در معرض تهديد قرار مىدهد ، و از اين لحاظ تفاوتى ميان معاصران پيامبران اسلام ( ص ) و كسانى كه پس از ايشان مىآيند وجود ندارد ؛ بر آن تأكيد مىشود كه متنعم و خوشگذرانى ايشان دليل بر آن نيست كه به خدا نزديكاند و بر راه سلامت پيش مىروند . هرگز چنين نيست ، بلكه اين خوشيها كيدى بزرگ براى ايشان است ، و هنگامى كه در جهان ديگر برانگيخته مىشوند ، بهرهاى جز عذابى دردناك ندارند ، بدان سبب كه در دنيا منكر آيات خدا شدند ، و بد انديشيدند و امور را بد تقدير كردند ، پس گرفتار شدند ، و آتش سقر كه هيچ چيز را بر جاى نمىگذارد بهره ايشان شد كه نوزده تن از فرشتگان سختگير خدا بر آن گماشتهاند ( آيات 11 / 31 ) .
شرح آيات :
[ 1 - 2 ] با وجود اختلاف در معنى دو كلمه مزّمّل و مدّثّر ، و استقلال دو سوره در موضوع و سياق آنها ، بعضى در آميختن آن دو به يكديگر چندان پيش رفتهاند كه نصهاى وارد شده در اسباب تنزيل آن دو را با يكديگر مطابق دانستهاند ، و اين از چيزهايى است كه روايات آن به نظر من سست مىنمايد . خداى تعالى گفت :
يا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ
- اى مدّثّر ( خود را به لباس پوشانده ) . » اجماع مفسّران بر آن است كه « المدّثّر » رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - است كه خدا او را بدين نام خوانده . كلبى از ابو عبد اللَّه الصادق ( ع ) نقل كرده است كه گفت : « اى كلبى ! محمد ( ص ) در قرآن به چند نام خوانده شده است ؟ » و من گفتم : « دو يا سه اسم » ، پس گفت : « اى كلبى ! او را ده نام است » و آنها را بر شمرد تا به آن جا رسيد كه و
يا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ
و
يا أَيُّهَا