آسمان در آغاز از او بوده و پس از نابودى بار ديگر او را به زندگى بازمىگرداند ، چنين نبوده باشد ؟ !
إِنَّهُ هُوَ يُبْدِئُ وَ يُعِيدُ
- او است كه آفرينش را آغاز مىكند و بار ديگر آن را اعاده مىكند . » [ 14 ] خدا به سرعت مردم ساكن زمين را به آنچه كردهاند نمىگيرد و عذاب نمىدهد ، و از بسيارى از بديهاى ايشان در مىگذرد ، زيرا كه آنان را دوست مىدارد و گناهانشان را مىپوشاند .
وَ هُوَ الْغَفُورُ الْوَدُودُ
- و او چشم پوش و آمرزنده و دوستدار است . » [ 15 ] و دوستى او نسبت به مؤمنان و آمرزش او نسبت به گناهان بندگانش به سبب عزت و قوت او است .
ذُو الْعَرْشِ الْمَجِيدُ
- آن خداوند با عرش بزرگوار و بزرگ نام . » / 479 خواه
الْمَجِيدُ
را به ضمّه بخوانيم تا صفتى براى پروردگار باشد ، يا به كسر تا همچون صفتى براى عرش در نظر گرفته شود ، تفاوتى پيدا نمىكند ، بدان جهت كه عرش او همان هيمنه و سلطنت او است ، و آن يكى از نامهاى نيكوى او و صفتى از صفات كريمه او است .
[ 16 ] و چگونه ممكن است كسى كه هر چه مىخواهد مىكند بدون آن كه گرفتار رنجى شود ، سلطانى بزرگ نبوده باشد ؟
فَعَّالٌ لِما يُرِيدُ
- همه آن كند كه خود خواهد . » اراده خدا صفت قدرت مطلقه او است ، و اين آيه بر آن دلالت دارد كه هيچ چيز اراده او را محدود نمىكند ، پس اراده او ، بدان گونه كه پيشوايان فلاسفه يونان گمان مىكردند و سپس اين فكر به جهودان سرايت كرد و گفتند :
يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ
دست خدا بسته است » ، قديم نيست ! سبحان اللَّه ؟ ! چگونه مىتواند در آغاز توانا باشد و در پايان ناتوان ؟ ! و آيا مىشود خداوند متعال را به اول و آخر وصف كرد تا متغير باشد ؟ ! بازتاب اين صفت بر ما - افراد بشر - بايد آن باشد كه پيوستگى نعمتهاى