خدا باشد ، چه خداوند متعال امر را بر او آسان مىسازد ، و قدمش را تثبيت مىكند و قدرت تحمل دردها و رنجهاى آن را به او مىبخشد و ايمانش را قوت مىدهد ، و بر بصيرت وى چندان مىافزايد كه گويى پاداش خود را در جهان ديگر مىبيند . و چنين است كه بندگان صالح خدا در مقابل فشارهاى گوناگون در طول تاريخ توانستهاند مقاومت نشان دهند و با قلبى خرسند و نفسى آرام اشكال مختلف عذاب را تحمل كنند ، / 476 چه آنان مىدانستهاند كه سنتهاى خدا تغيير و تبديل نمىپذيرد ، و مؤمنانى كه در اخدود سوختند ، با كسانى برابرند كه براى حفظ ايمان خويش امروز در زندانهاى طاغوتيان به سر مىبرند يا كشته مىشوند يا دشواريهاى مهاجرت و جهاد در راه ايمان را تحمل مىكنند ، و به همان گونه كه خدا بزرگوارى آن صدّيقان را جاودانه ساخت ، پاداش اين مؤمنان را نيز ضايع نخواهد كرد ، و به همان گونه كه خدا اصحاب اخدود را كشت و رسالتهاى خود را به پيروزى رسانيد ، جباران امروز را نيز نابود خواهد كرد و به جاى ايشان كسان ديگرى را خواهد آورد .
[ 8 ] در آن هنگام كه هيجان مبارزه و شدت يافتن تبليغات عليه مؤمنان به اوج خود مىرسد ، مردمان نمىدانند كه چه مىكنند و چه گناه بزرگى را مرتكب مىشوند ، ولى پس از آن كه به حال خويش بازگشتند ، از يكديگر مىپرسند كه :
چرا مؤمنان را كشتند و به چه جهت از ايشان انتقام گرفتند ، و آن گاه در مىيابند كه در گمراهى پردامنهاى به سر مىبردهاند .
وَ ما نَقَمُوا مِنْهُمْ إِلَّا أَنْ يُؤْمِنُوا بِاللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ
- و ايشان را نيازردند و عذاب ندادند مگر براى آن كه به خداى بزرگوار ستوده ايمان آورده بودند . » نه در زمين تباهى كردند ، و نه كسى را مورد تعدى و تجاوز قرار دادند ، و نه خواستار چيزى جز حق شدند ، بلكه خواستار بازپس گرفتن آزادى خويش بودند و به پروردگار صاحب قدرت خويش ايمان آوردند كه مقهور هيچ نيرويى نمىشود ، و خداى حميد و پسنديدهاى است كه ستم نمىكند و بخل نمىورزد و پاداش بندگان را مىدهد و از فضل خويش بر آن مىافزايد .