مگر پروردگار حكيم ما نگفته است :
كَلَّا إِنَّ / 320 الْإِنْسانَ لَيَطْغى * أَنْ رَآهُ اسْتَغْنى
. « 5 » [ 6 ] چنين انسانى بايد طرد شود تا به سبب ثروت خود به فرمانروايى و رهبرى جامعه دسترس پيدا نكند و مثل او همچون مثل قارون است كه با مال و زينت خود بر مردمان ظاهر شد و آنان را دچار حيرت كرد ؛ پس اگر مردان دعوت نسبت به اين گونه مالداران خاضع شوند يا به ايشان مدد برسانند ، چه كس مىتواند مردمان را از شر ايشان و از دست درازى و تسلط بر فقرا و ناكامان باز دارد ، و چه كس مىتواند حقوق از دست رفته مستضعفان و تيرهبختان را از آنان باز ستاند ؟ و به همين سبب است كه قرآن صاحب دعوت را با فرو گذاشتن فقير كور و توجه كردن به ملاقات با ثروتمندان دور از خدا باز مىدارد و اين را عيبى براى او مىداند .
فَأَنْتَ لَهُ تَصَدَّى
- پس تو به او توجه مىكنى . » گفتهاند : تصدى به معنى گوش فرا دادن است و ظاهرا معنى آن رو كردن به كسى و اهتمام ورزيدن در حق او است .
[ 7 ] و گاه حاملان دعوت و امناى رسالت چنان مىپندارند كه مىبايستى به هر وسيله كه ممكن باشد ، ثروتمندان را به طرف خود جلب كنند ، لذا گذشتهايى در برابر ايشان نشان مىدهند ، در صورتى كه فقيران را از لطف و مهربانى خويش محروم مىسازند ، در صورتى كه مسئوليت شخص دعوت كننده پس از ابلاغ رسالت پايان مىپذيرد .
وَ ما عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّى
- و بر تو باكى نيست كه او ( شرك را ترك نكند و ) پاك و پاكيزه نشود . » پس تو مسئول تزكيه و پاك شدن او نيستى .
[ 8 - 10 ] چه كس مورد توجه صاحب دعوت قرار گرفته بوده است ؟ آيا همان كس است كه نگاه از او برگردانده ؟ حتّى اگر در ميان قوم خود شريف و نيرومند و صاحب ثروت بوده باشد . براى چه ؟ بدان سبب كه رسالت الاهى براى
هامش
( 5 ) - العلق / 6 و 7 .