مىشوند ، بر همان سان كه فرشتگان بالهاى خود را در هنگام فرود آمدن با وحى بر زمين در جو پراكنده و گسترده مىسازند ، « 9 » يا كتابها و نامههاى عمل از جانب خدا باز و گسترده مىشود ، « 10 » يا رحمت و عذاب او انتشار پيدا مىكند ، يا در روز محاسبه قيامت چنين حادثهاى پيش مىآيد . « 11 »
فَالْفارِقاتِ فَرْقاً
- سپس جدا كنندههاى به صورتى از جدا كردن . » گفتهاند : مقصود بادهايى است كه در ابر سبب پراكندگى مىشوند و آن را نابود مىكنند ( پس از جمع و متراكم شدن ابر ، تا در نتيجه آن باران متوقف و خورشيد آشكار شود و چهره آسمان پس از مدتى ناپيدايى بار ديگر نمايان گردد ) به گفته مجاهد ، « 12 » به همان گونه كه فرشتگان با آيات و وحيى كه همراه خود از جانب خدا براى فرستادگان او مىآورند ، سبب پيدا شدن جدايى و فرق ميان حق و باطل مىشوند . چنين است در التبيان « 13 » و التفسير الكبير . « 14 » / 214
فَالْمُلْقِياتِ ذِكْراً
- و سپس سوگند به ( آن فرشتگان ) كه قرآن و ذكر را ( بر دل و گوش پيامبران ) القا مىكنند . » فرشتگان رسالتهاى خدا را به پيامبران مىرسانند ، ولى تنها فرشتگان نيستند كه ما را از طريق بيم دادن و عذر پذيرفتن به ياد خدا مىاندازند ، بلكه بادها نيز عملى از اين گونه دارند ، و فرقى ميان آن نيست كه بادهاى عذاب باشد يا بادهاى رحمت ، و باران نازل شده بر اثر وزيدن بادها نيز خود ذكرى بزرگ است ، زيرا كه با فرو ريختن باران بر زمين و روييدن و رشد كردن رستنيها پس از آن ما را به ياد روز رستاخيز مىاندازد ، و اين انديشه دليل مقارن بودن فراوان ذكر قرآن و رسالتهاى
هامش
( 9 ) - الكشاف ، ج 4 ، ص 410 .
( 10 ) - التبيان ، ج 10 ، ص 223 .
( 11 ) - التفسير الكبير ، ج 30 ، ص 264 .
( 12 ) - مجمع البيان ، ج 10 ، ص 266 .
( 13 ) - التبيان ، ج 10 ، ص 224 .
( 14 ) - التفسير الكبير ، ج 30 ، ص 266 .