خوار كردن و فرومايه نشان دادن ايشان در برابر مردمانى است كه در دنيا تكبر سلطه و مال ايشان را ناگزير تحمل مىكردند ؛ به آنان گفته مىشود كه اين روز جدايى است :
هذا يَوْمُ الْفَصْلِ
كه شما پيوسته آن را دروغ مىشمرديد و مورد استهزا قرار مىداديد ، و شما ، از پيشينيان و پسينيان ، اكنون در كنار يكديگر فراهم آمدهايد ، پس اگر حيلهاى براى رهايى داريد به آن بپردازيد :
فَإِنْ كانَ لَكُمْ كَيْدٌ فَكِيدُونِ
، و اين كيفر كيد و حيله و محاربه آنان با خدا و اولياى او در دنيا است ، پس واى بر ايشان از اين ايستگاه و عذاب آن ( آيات 38 - 40 ) .
قرآن راه رهايى از سرنوشت بد و پليد مكذبين را بيان مىكند كه همانا ترس از خدا و پرهيزگارى است ، و اين بيان قلبهاى متقيان را از آرزومندى نسبت به رحمت خدا و اطمينان پيدا كردن به لطف او آكنده مىسازد ، و نيز آيه سايههايى از خشم خدا و تهديد او با همه آيات و از آن گذشته با همه كلمات مفرد وارد شده در آيات ( 41 - 44 ) است . . . پس پرهيزگاران از عذاب در امانند :
فِي ظِلالٍ وَ عُيُونٍ * وَ فَواكِهَ مِمَّا يَشْتَهُونَ
و پروردگارشان آنان را به خوان فضل و رحمت خويش مىخواند :
كُلُوا وَ اشْرَبُوا هَنِيئاً بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
و اين جزاى پرهيزگاران نيكوكار در نزد خداى تعالى است ( آيات 41 - 44 ) .
و سپس سياق به تهديد و وعيد سابق مكذبان باز مىگردد ، و آنان را به عذاب تهديد مىكند ، و از عواقب رفتن بر راه تكذيب و تبهكارى بر حذر مىدارد ، و در اين باره تأكيد مىكند كه باقى ماندن آنان در بهرهمنديهاى مجرمانه چندان به درازا نخواهد كشيد ، و به زودى غضب خدا كه آسمانها و زمين طاقت تحمل آن را ندارند بر سر ايشان فرود خواهد آمد ( آيات 45 - 47 ) .
/ 205 چگونه ممكن است با تمردى كه نسبت به اوامر و احكام الاهى نشان داده و از فرستادگانش پيروى نكرده و آيات او را تصديق نكردهاند ، گرفتار ويل و عذاب نشوند :
وَ إِذا قِيلَ لَهُمُ ارْكَعُوا لا يَرْكَعُونَ
؟ ! آرى . به زودى گرفتار عذاب خواهند شد ( آيات 48 - 49 ) .
پروردگار ما سورة المرسلات را با اين پرسش استنكارى كه : پس از اين به