و آشكار به دشمنى با حق برمىخيزند .
سوم : به روحيهاى عالى نيازمند است ، بدان سبب كه شكست خوردن انسان و پيروز شدن و استقامت ورزيدن و بازگشتن او همه وابسته به نيروى اراده و صلابت و استوارى شخصيت او است ، پس بر مؤمنان است كه عزم و جزم كنند و به تقويت اراده خويش بپردازند و به نيرومندى شخصيت خود را چنان رشد دهند كه به تراز التزام به رسالت و مقاومت در برابر چالشهاى دنيا و به شايستگى ابرار و نعيم آنان در بهشت برسند . و ياد كردن دايمى از خدا و نماز گزاردن ايشان در شب هنگام معراجى براى رسيدن به چنين فضيلت و منزلت است ، و به همين سبب قرآن رسول خدا و هر فرد مؤمن را به ذكر و نماز خوانده است .
وَ اذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةً وَ أَصِيلًا * وَ مِنَ اللَّيْلِ فَاسْجُدْ لَهُ وَ سَبِّحْهُ لَيْلًا طَوِيلًا
- و از نام پروردگارت ياد كن در صبحگاه و شامگاه * و پارهاى از شب را ( به نماز بپرداز ) و به او سجده كن ، و شبهاى دراز به تسبيح او بپرداز . » و بكور اول صبح است و اصيل اول شب ، و مقصود مداومت دادن به ياد خدا در روز و شب است ، و به قولى : « بكرة » به معنى نماز صبح است و « أصيل » يعنى دو نماز ظهر و عصر ، و « من الّيل » اشاره به دو نماز مغرب و عشاء است كه در پارهاى از اول شب گزارده مىشوند ،
وَ سَبِّحْهُ لَيْلًا طَوِيلًا
يعنى « نماز شب » ، « 49 » به روايت از امام رضا ( ع ) . و تأكيد خداوند متعال بر نمازهاى مفرد معين در دو آيه بنا بر حكمتى است ، و خداوند سبحانه و تعالى گفته است :
( اذكر ، اسجد ، و سبّح ) و اين همه بر گرد محور يكتاپرستى و تأكيد بندگى انحصارى براى خدا دوران دارد ، و همين راز فضيلت و نيرومند شدن عليه فشارها و چالشهايى است كه آدمى را به شرك مىخواند .
[ 27 - 31 ] پس از آن كه قرآن براى ما از ابرارى سخن گفت كه / 194 راه سپاسگزارى و هدايت را برگزيدهاند ، و اين كه ايمان ايشان به روز قيامت و ترسشان
هامش
( 49 ) - نور الثقلين ، ج 5 ، ص 489 .