به آرزوها و خواستها در مجراى صحيح پاسخ مثبت مىدهد و بيان مىكند كه عمل كردن از راه درست وسيله رسيدن به چنان نعيم است ، و از همين گذرگاه اشاره به قرآن كريم مىشود :
إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ تَنْزِيلًا
- ما اين قرآن را بر تو فرو فرستاديم فرو فرستادنى . » يعنى به اقساط فرو فرستاديم نه يكباره ، و اين سازگار با هدف قرآن است كه عبارت از ساختن شخصيت ابرار در همه ابعاد است ، تا به اوج آن رضوان و نعيم عالى مرتبه الاهى درجه به درجه بالا رود ، و هر كس خواستار رسيدن به اين مقام باشد ، تنها يك راه در برابر خود دارد ، و آن چشم پوشيدن از آرزوها و گمانهاى مجرد و محض و پرداختن به سعى و كوشش و اجتهاد بنا بر هدايت كتاب ابرار و بالا رفتن از معراج آيات آن است . و اين نيازمند شكيبايى ورزيدن در برابر سختيها است ، چه راه بهشت عموما آكنده از مكاره و رنجهاى ناپسنديده است ، تا چه رسد به اين كه هدف رسيدن به برترين و بالاترين درجات آن يعنى درجه ابرار بوده باشد .
رسيدن به اين هدف بزرگ بسته به توجه به حقايق آينده است :
نخست : تسليم مطلق به قضا و قدر خدا و سنتهاى او در آفريدگان و شرايع .
فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ
- پس در برابر فرمان پروردگارت شكيبا باش . » فرمان خدا تدبير او براى آفريدگان و فرستادن فرستادگانى براى راهنمايى آنان است ، و مؤمن نيازمند به استقامت / 192 و شكيبايى است تا بتواند ميوه توكل بر پروردگار خويش و تسليم به فرمان و رسالت او را بچيند و از آن بهرهمند شود ، چه گاه رسالت او را مورد عمل قرار مىدهيم ، ولى ضرورتى ندارد كه به صورت مستقيم به نتيجهها دسترس پيدا كنيم ؛ بنا بر اين واجب است كه شتابزدگى در رسيدن به نتيجه را كنار بگذاريم ، و كار خويش به خداوند متعال واگذار كنيم بدون اين كه در مقابل آنچه خدا مقدر كرده است ابراز تأسف كنيم ، يا از درازى انتظار ناراحت شويم . و سپس عملى كردن قرآن مستلزم روح صبر است ، زيرا كه آدمى را در برابر مقرراتى دشوار و چالشهايى فراوان در ذات خودش و در محيط زندگى قرار مىدهد ،