مىكنند .
وَ يُطافُ عَلَيْهِمْ بِآنِيَةٍ مِنْ فِضَّةٍ وَ أَكْوابٍ كانَتْ قَوارِيرَا
و ( پسرانى ) در ميان ايشان همراه با ظرفهايى از سيم و جامهايى در گردشند كه از آبگينه ساخته شده است . » شايد آنيه يعنى ظرفى كه در آيه به آن اشاره شده ، وسيلهاى براى آن است كه پسران جامهاى نوشابه را در آن بگذارند و به بهشتيان عرضه دارند ، يا ظرف مخزن نوشابهاى است كه از آن در جامها و گيلاسها ريخته مىشود ، يا ظرفهاى حامل خوراكى و ميوههايى است كه پسران آنها را در ميان دوستان خدا به گردش در مىآورند . در صورتى كه جامها دسته و گردنى دارد و در ساخت آنها قدرت و كرامت خدا نسبت به دوستانش متجلى مىشود .
قَوارِيرَا مِنْ فِضَّةٍ
- آبگينههايى از سيم . » امام صادق گفت : « ديد و نظر در سيم و نقره بهشتى چنان نفوذ مىكند كه در آبگينه » ، « 27 » و از قتاده نقل است كه گفت : « صفاى قوارير در سفيدى نقره است » . « 28 » و ابن عباس گفت : اگر سيم را چندان بكوبى و نازك كنى كه همچون بال مگس شود ، آب از پشت آن ديده نخواهد شد ، ولى قوارير بهشت نقره سفيدى است كه صفا و شفافى آبگينه دارد . « 29 » و هرگز بشر نمىتواند حقيقت نعمتى از نعمتهاى بهشت را تصور كند .
/ 184 سپس قرآن به بيان صفت ديگرى درباره جامها و گيلاسهاى بهشتى كه پسران بر مؤمنان عرضه مىكنند مىپردازد و مىگويد :
قَدَّرُوها تَقْدِيراً
- كه آنها را به اندازه پر كردهاند . » ابن عباس گفت : آنها را به اندازه مىآورند و چيزى از آنها بر جاى نمىماند ، و چيزى پس از آن هوس نمىكنند ، و مجاهد گفت : آن جامها چندان
هامش
( 27 ) - مجمع البيان ، ج 10 ، ص 410 .
( 28 ) - الدر المنثور ، ج 6 ، ص 300 .
( 29 ) - همان كتاب .