مصداقهاى نذر در زندگى انسان عهدى است كه خدا از او گرفته است ، و او با نخستين ميثاق در عالم ذرّ ايفاى آن را بر عهده گرفته و بر خود واجب كرده است كه پروردگار يكتاى خود را بپرستد و از او فرمان برد و اولياى او را دوست بدارد ، و امامان راهنماى ما اين معنى را بيان كردهاند . امام رضا ( ع ) گفت :
يُوفُونَ بِالنَّذْرِ
- به نذرى وفادارى مىكنند كه بر ايشان از ولايت ما گرفته شده است » ، « 16 » و نيز گفت : « به نذرى وفا مىكنند كه در پيمان خدا بر عهده ايشان از ولايت ما گرفته شده است » . « 17 » و در آن هنگام كه شخصيت جامعه بر اساس وفادارى نسبت به تعهدات است ، چنين چيزى مايه افزون شدن اعتماد و اطمينان در ميان مردمان خواهد شد ، و جامعه را براى پيشرفت و تمدن آماده خواهد ساخت ، بدان جهت كه تمدّن در حقيقت مجموعهاى از ارزشهايى است كه جامعه به آن ايمان دارد و به آنها وفادار است ، و ريشه تمدن تراكم پيدا كردن كوششها و فعاليتها است كه اين همه وابسته به اطمينان طرفينى است و آن از وفاى به عهدها و پيمانها فراهم مىآيد .
اما دليل اين كه ابرار ملتزم پيمانهاى خويشند و به نذرى كه كردهاند وفادارى نشان مىدهند ، آن است كه ايشان از هوسها و هراسهاى قيامت آگاهاند و از آن بيم دارند ، و خود را به درجهاى مىرسانند كه مثل چنان روزى خواستار آن درجه از ايمان و فرمانبردارى از خداى متعال است .
وَ يَخافُونَ يَوْماً كانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيراً
- و از روزى بيمناكند كه شرّ آن آشكار است . » امام صادق ( ع ) گفت : « يعنى عبوس و ترشرو است » ، « 18 » و از على بن ابراهيم نقل شده است كه گفت : « مستطير به معنى عظيم است » . « 19 » پس ترس حقيقى از آخرت همان است كه سبب ايمان مىشود و آدمى را از خيانت كردن
هامش
( 16 ) - نور الثقلين ، ج 5 ، ص 477 .
( 17 ) - همان كتاب ، ص 478 .
( 18 ) - همان كتاب ، ص 477 .
( 19 ) - همان كتاب ، ص 478 .