كه گفته است « من كأس » ( از جامى ) كنايه از نوشيدنى موجود در آن جام است .
[ 6 ]
عَيْناً يَشْرَبُ بِها عِبادُ اللَّهِ
- ( از ) چشمهاى كه بندگان خدا از آن مىنوشند . » به چه دليل در اين جا كلمه « بها » يعنى « از آن ( چشمه ) » به كار رفته است ، مگر مردمان از چشمه آب نمىنوشند نه « به چشم » ؟ گفتهاند كه كلمه با معنى سيراب شدن همراه است ، يعنى از آن مىنوشند و به وسيله آن سيراب مىشوند . . . و امام جعفر صادق ( ع ) درباره اين چشمه گفته است كه : « آن چشمهاى است كه در خانه پيامبر ( ص ) مىجوشد و از آن جا به خانههاى پيامبران و مؤمنان روان مىشود » . « 14 »
يُفَجِّرُونَها تَفْجِيراً
- آن را مىگشايند و روانه مىسازند . » پس هر وقت كه بخواهند به جانب چشمه مىروند كه سر به مهر است و آن را - به اجازهء خدا - مىگشايند و از نوبر پاكيزه آن ، چندان كه بخواهند ، مىنوشيدند و سيراب مىشوند .
در تفسير قرطبى آمده است : مردى از ايشان در ميان خانههاى آنان به راه مىافتد و به طرف كاخهاى آن بالا مىرود و در دست او چوبى است كه با آن به آب اشاره مىكند و آب همراه او به راه مىافتد و بر سطح زمين هموار بدون چاله به طرف خانهها جارى مىشود . « 15 » و چنين پاداشى را هر كس به صورت فطرى خواستار است ، و از همين جا قرآن ما را به يك حقيقت مهم متوجه مىسازد ، و آن اين كه به چنين نعمتى كسانى جز ابرار دسترس پيدا نمىكنند ، و در نتيجه نيكوكاريهايى كه در دوران زندگى خود انجام داده بودند مستحق چنين پاداشى مىشوند .
/ 177 [ 7 ]
يُوفُونَ بِالنَّذْرِ
- به نذرى كه كردهاند وفا دارند و آن را به انجام مىرسانند . » هر نذر و پيمانى را كه بر خود پذيرفتهاند به انجام مىرسانند ، آشكارترين
هامش
( 14 ) - نور الثقلين ، ج 5 ، ص 477 .
( 15 ) - الجامع لاحكام القرآن ، ص 126 .