پس از ورود او ، شاپور بختيار چهره به ظاهر ملى داشت به نخست وزيرى منصوب شد ، او نيز همانند دولتهاى پيشين به جنايت و خونريزى پرداخت ، آيت اللّه العظمى گلپايگانى قدّس سرّه در تاريخ 8 دىماه سال 57 در اعلاميهاى خواسته ملت را از مبارزه ، پايان حكومت پهلوى دانسته و چنين مىنويسند :
« . . . ملاحظه مىفرمائيد مملكت در تمام سطوح خود ، در حال تعطيل و اعتصاب است ، حوزههاى علميه ، دانشگاهها ، مدارس ، بازار ، كارخانجات ، مؤسسات ملى و دولتى از قبيل فرهنگ ، خصوصا شركت نفت همه دست از كار كشيدند تا بالاتفاق به اين وضع خطرناك ضد اسلامى بلكه ضد انسانى خاتمه دهند و خواسته همه اين است كه اين رژيم پايان پذيرد . . . « 1 » » .
ايشان در ادامه مخالفتهاى انجام گرفته ، دولت بختيار را همانند دولتهاى خائن پيشين معرفى نموده و چنين اظهار مىدارند :
« . . . همه مىدانند كه دولت شما در اساس و انتصاب با دولتهاى خائن كه در اين ادوار پنجاه ساله نصب شدند جز اينكه قبل از صدور فرمان رأى تمايل گرفتهايد هيچ فرقى ندارد . . . « 2 » »
هامش
( 1 ) - مركز اسناد انقلاب اسلامى ، پيشين ، ص 624 .
( 2 ) - همان ، ص 642 .