معظم له درباره تدريس ايشان چنين بيان مىكنند :
« وى از سال 1355 ه ق بعد از رحلت استاد و شايد پيش از آن به تدريس سطوح عالى و بعدا به تدريس خارج فقه و اصول ، به طور جدّى اشتغال ورزيد . . . در آغاز هجرتم به قم در سال 1328 ، آيت اللّه العظمى گلپايگانى قدّس سرّه سه جلسه درس را اداره مىفرمود ، دو درس خارج فقه و اصول ، صبح و عصر در مسجد امام حسن عسگرى عليه السّلام كه جمع زيادى از طلاب در آن دو درس حاضر مىشدند و يك درس خصوصى خارج « عروة الوثقى » پيش از ظهرها در منزل خويش داشت كه حدودا بيست تن از فضلاء زبده . . . حضور مىيافتند ، اين درس كه اينجانب مدت ده سال از اواخر سال 1328 ه ش تا اواسط سال 1339 ه ش ، افتخار حضور در آن را داشتم ، مرتبا تشكيل مىگرديد . و در اين مدت ، استاد معظم كه مشغول تحشيهء كتاب عروة الوثقى ، تأليف مرحوم آيت اللّه سيد محمد كاظم طباطبايى يزدى قدّس سرّه بود ، با حركتى نسبتا سريع ، از اوايل كتاب حج ، تا اواسط معاملات را درس گفت و همزمان با آن ، پس از اتخاذ نظر نهايى ، حاشيه دقيق خود را بر عروة الويقى مىنوشت و بعدا هم ، اين درس مسلما تا پايان عروه ادامه
انديشه هاى فقهى - سياسى آيت اللّه العظمى گلپايگانى ( قده ) در عصر غيبت ( فارسى ) — صفحة 125
مساهمون: محمد مهدى امامى
ص١٢٥