دنيا مىرود ، در نتيجه اين كلاس تعطيل مىگردد .
اما آيت اللّه با اراده راسخ و استوار به تحصيل ادامه داده ، از گوگد جهت فراگيرى بيشتر علوم اسلامى راهى شهر گلپايگان شده و نزد علماى آن ديار مشغول تحصيل مىشوند . اين وضعيت مدتى بدين منوال مىگذرد ، ايشان در خلال اين چند سال سفرى به خوانسار نموده و قريب به يكسال در مدرسه علميه خوانسار - مدرسه گوهر خانم دختر شاه سليمان صفوى - ساكن و به تحصيل علوم دينى اشتغال داشتهاند ، آيت اللّه العظمى گلپايگانى قدّس سرّه درباره اين دوره از زندگى علمى خويش چنين بيان مىكنند .
« اين دوره ، زمان سختى و ابتلائات مختلف بود ، از يك سو پدرم را از دست داده بودم و از سوى ديگر گرانى شديد مرا و بستگان را تحت فشار قرار داده بود . عصر جمعه مقدارى نان محلى برداشته و پياده روانه گلپايگان مىشدم و در منزل خويشان مىماندم و در طول هفته درس مىخواندم و عصر چهارشنبه به سوى « گوگد » مراجعت مىكردم . . . سفر من به خوانسار قبل از رسيدن به سنّ بلوغ بوده و بلوغ من در آنجا واقع شد و ياد دارم كه آن ايام سخن از رساله عمليه مرحوم آيت اللّه العظمى آقا سيد محمد كاظم يزدى صاحب الغروة الوثقى بود كه به تازگى
انديشه هاى فقهى - سياسى آيت اللّه العظمى گلپايگانى ( قده ) در عصر غيبت ( فارسى ) — صفحة 100
مساهمون: محمد مهدى امامى
ص١٠٠