و حكم به ارتداد آنان بود كه در پى حكم امام بلافاصله ايشان حكم كردند و آن حكم را تاييد نمودند .
و مكرر در مكرر مردم مسلمان را امر به پيروى از دستورات و اوامر امام رضوان اللّه عليه مىنمودند و توصيه به اطاعت رهبر بزرگ انقلاب و بنيانگذار جمهورى اسلامى ميكردند .
8 - در حادثههاى تلخ شهادت بزرگان و روحانيون گرانقدر تاثرات عميق خود را از شهادت آن عزيزان اظهار فرموده و مراتب تنفر و انزجار خود را از مسببين آن حوادث اعلام مىداشتند و اعمال ناجوانمردانه آنان را تقبيح مىنمودند كه اعلانيه معظم له در فاجعه حزب جمهورى و نخستوزيرى و شهادت مرحوم شهيد مدنى و شهيد دستغيب و ساير عزيزان گواه اين مطلب است چنان كه براى هر يك از اين حوادث اعلان عزا و سوگوارى نموده و خود نيز در آن مجالس با شكوه شركت ميكردند .
9 - حفظ نظام براى ايشان يك اصل مسلّم بود و اين جانب خود مىشنيدم كه مىفرمودند بايد اصل جريان حفظ شود و نيز در مواقع مختلف و به اشخاص مختلف اين مطلب را فرموده بودند و از جمله يكى از نمايندگان سابق مجلس مىگفتند من براى بعضى از مطالب كه به مجلس آمده بود به حضور مباركشان رفتم و جريان را عرض كردم و آقا در ضمن رهنمودهايشان مىفرمودند كه بايد اين نظام را حفظ كرد . . .
10 - در مواقع حساس و خطير كه بيم آن ميرفت كه روحيه سنگرنشينان خستگى پيدا كند و معظم له اطلاع بر اين موضوع پيدا ميكردند رسما در مجلس عظيم درس خود بعد از پايان درس ، آقايان علما و فضلاء را مخاطب قرار داده و از آنان ميخواستند كه به جبههها بروند و در كنار سنگرنشينان باشند و مخصوصا تأكيد ميكردند كه آقايان جا افتاده و آشنا به مسائل و احكام بروند كه به خوبى
خورشيد آسمان فقاهت و مرجعيت ( زندگانى سيد محمد رضا گلپايگانى قده ) ( فارسى ) — صفحة 145
مساهمون: على كريمى جهرمى
ص١٤٥