نمىتوانم به خانواده بگويم كه مىخواهم ازدواج كنم در حالى كه بيست سال است مستاجر مىباشيم و توانايى ازدواج را هم نداريم به خدا هم ايمان دارم و مىدانم كه فرموده هركس به خاطر ترس از مال ازدواج نكند از رحمت من نااميد است ولى نمىدانم چه كار كنم از شما راهنمايى و كمك مىخواهم ؟
( جواب ) : بسمه تعالى حقيقتاً از وضع شما و امثال شما كه اينك بسيارند متأسفم ، سياستهاى مالى و غير ذلك اين دولت كارايى ندارد . ليكن اينجانب هيچ سمتى در مسائل اجرايى ندارم و جز دعاى خالصانه براى شما نمىتوانم كارى كنم . ليكن اجمالًا عرض كنم روزى دو يا سه بار ورزش كنيد ، هر بار حدود يك ربع ساعت . سعى كنيد در دانشگاه به عنوان محقق تلاشگر علمى معروف شويد ، سر كلاس بحث كنيد .
و نيز از روزه و عبادت استفاده كنيد ، مشكل ، كمتر مىشود . در گذشته برخى علما تا آخر عمرشان موفق به ازدواج نشدند .
سؤال 568 : دخترى هستم كه به دليل نداشتن شرايط براى ازدواج دائم ، با پسرى كه به ايشان علاقهمندم ازدواج نمودم ، و بكارتم را ازدست ندادهام . دو سؤال دارم : 1 - اگر زمان صيغه تمام نشده باشد و بخواهم صيغه را باطل كنم چه راهى دارد ؟ 2 - صحيح است كه خواندن عقد دائم خود به خود عقد موقت را باطل مىكند ؟ 3 - صحيح است كه دعواوبهم خوردن رابطه خودبه خود عقد موقت را باطل مىكند ؟
( جواب ) : بسمه تعالى 1 - بايد همان پسر تتمه مدّت را گذشت كند . 2 - عقد دائم با ديگرى ، عقد موقت ديگرى را باطل نمىكند . 3 - نخير . بهتر بود از اول از آن پسر وكالت مىگرفتيد كه هر وقت خواستيد عقد موقت را فسخ كنيد ؛ ليكن بايد توجه كنيد كه در عقد موقت حتماً زمان آن بايد محدود و معين باشد و نيز مهر بايد معين باشد .
اگر زمان مشخص نشده و يا مهر معين نشده ، عقد باطل است .
سؤال 569 : اگر مردى به لحاظ روحى و عاطفى و جنسى شديداً تحت فشار بوده و امكان به گناه و فساد افتادن او خيلى زياد باشد ، آيا شرعاً مكلف است با تن دادن به مهريه خارج از توان و غير عقلايى ازدواج كند يا خير ؟ و شرعاً از بين دو امر ، افتادن به گناه و فساد و پذيرفتن مهريه زور كدام را بايد ترجيح داد ؛ البته مىدانم كه در صورتى كه مهريه زور بر من تحميل شود قطعاً موجب ايجاد كينه و دشمنى در دلم خواهد شد ؟
( جواب ) : بسمه تعالى نه فساد كند و نه تن به چيزى كه قدرت ندارد بدهد ، از ازدواج موقت استفاده كند و اگر امكانش را ندارد بايد از نقاط مستضعف روستايى
استفتائات ( 1382 ش ) ( فارسى ) — صفحة 213
مساهمون: الشيخ محمد علي الگرامي القمي
ص٢١٣