جستجوهاى متعدد متأسفانه هيچ گونه خبرى از ياد شده نداشته و مورخ 17 / 2 / 86 مطلع شدم كه بدون اين كه با بنده قطع رابطه شرعى داشته باشند به طور موقت تحت ازدواج با فردى درآمده و حاصل اين رابطهى نامشروع يك فرزند سه ماه مىباشد لذا با عنايت به اين كه ياد شده تحت زوجيت دائمى بنده بوده و به علت عدم پايبندى به زندگى و خيانت ، ياد شده را تا حد مرگ مورد ضرب و شتم قرار دادم كه با تأسى از احكام دينى ، كه ياد شده را مهدورالدم مىپنداشتم ، اكنون از طريق مراجع قضايى محكوم به پرداخت ديه شدهام . خواهشمند است نظر مبارك را در اين خصوص بيان فرماييد .
( جواب ) : بسمه تعالى از نظر واقع شما حق نهى از منكر ، و ضرب و حتى اگر در حال زنا ببينيد ، حق كشتن او و طرفش را اگر عالم به زنا باشد ، داريد ؛ ليكن اگر مطالب شما اثبات نشود و دادگاه با ديدهى شك به اينها نگاه كند محكوم به ديه مىشويد .
سؤال 522 : در يك عقد نكاح ، دو نفر عاقد ( طرفين ايجاب و قبول ) ، در دادگاه شهادت شرعى دادهاند كه ايجاب و قبول را مبنى بر دو شرط مغاير و متضاد انشا نمودهاند . يعنى طرف ايجاب بر اساس يك شرط خاص عقد را انشا نموده و اظهار مىدارد كه اگر اين شرط مبناى عقد نبود ، هرگز و ابداً عقد نكاح را جارى نمىكرد ، يعنى شرط مذكور ، مبنىٌ عليه العقد مىباشد . طرف قبول نيز همين ادعا را بر اساس يك شرط مغاير و متضاد با شرط اول دارد . از طرفى هر دو نفر مورد تصديق بوده و عالم و با تقوا هستند . حال با فرض اين كه هر دو در گفتار خود صادق باشند و حجت شرعى داشته باشند ، با عنايت به اين كه تطابق بين ايجاب و قبول رعايت نشده است و صيغهى ايجاب با صيغه قبول مغاير است ، در اين فرض آيا مىتوان شرعاً حكم به بطلان عقد نكاح مذكور نمود ؟ در فرض صحت عقد مذكور ، آيا براى زوجين ، به واسطهى تخلف شرط ، خيار فسخ ثابت مىشود ؟
( جواب ) : بسمه تعالى 1 - ميزان انشاء عقد مىباشد ، صرف نيّت شرط كافى نيست ، در شرط مبنى عليه العقد بايد شرط ، مفهوم عرفى باشد به حيث اين كه هر كه عقد مىكند بر آن اساس عقد مىكند ، نه صرف نيت شخصى . بنابراين حكم به اطلاق عقد مىشود .
استفتائات ( 1382 ش ) ( فارسى ) — صفحة 195
مساهمون: الشيخ محمد علي الگرامي القمي
ص١٩٥