شرح
هستند . مفاد روايت عدم قطع در سرقت كمتر از ربع دينار است .
2 - محمّد بن يعقوب ، عن محمّد بن يحيى ، عن أحمد بن محمّد ، عن ابن محبوب ، عن أبي أيّوب ، عن محمّد بن مسلم ، قال : قلت : لأبي عبداللَّه عليه السلام في كم يقطع السّارق ؟ قال : في ربع دينار . قال : قلت له : في درهمين ؟ قال :
في ربع دينار بلغ الدّينار ما بلغ .
قال : قلت له : أرأيت من سرق أقلّ من ربع دينار هل يقع عليه حين سرق إسم السارق ؟ وهل هو عنداللَّه سارق ؟ فقال : كلّ من سرق من مسلم شيئاً قد حواه وأحرزه فهو يقع عليه إسم السارق وهو عند اللَّه سارق ، و لكن لا يقطع إلّا في ربع دينار أو أكثر ، ولو قطعت أيدي السّراق فيما أقلّ هو من ربع دينار لألقيت عامّة النّاس مقطّعين . « 1 »
فقه الحديث : در اين روايت صحيحه ، محمّد بن مسلم به امام صادق عليه السلام گفت : در چه اندازه از سرقت مال ، دست دزد را مىبُرند ؟
امام عليه السلام فرمود : در رُبع دينار .
محمّد بن مسلم گفت : در دو درهم چگونه ؟
امام عليه السلام فرمود : ما به دو درهم كارى نداريم ؛ قطع در ربع دينار است . دينار هر قيمتى داشته باشد تفاوت ندارد ؛ خواه با ده درهم برابرى كند يا كمتر يا بيشتر . اگر دو درهم به اندازهى ربع دينار بود ، قطع هست والّا نه .
محمّد بن مسلم گفت : اگر كسى كمتر از ربع دينار سرقت كرد ، آيا عنوان سارق بر او نزد مردم و خدا منطبق است ؟
امام عليه السلام فرمود : بر هر كسى كه از مسلمانى چيزى را بدزدد كه در حرز قرار داده است ، سارق نزد خدا و مردم صادق است ، ليكن دست سارقى هر را قطع نمىكنند ؛ بلكه قطع در سرقتى است كه ربع دينار يا بيشتر باشد . - آنگاه امام عليه السلام به بيان حكمت اين مطلب مىپردازد - اگر قرار بود دست سارق را در كمتر از ربع دينار ببرند ، هر آينه تودهى مردم را
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعة ، ج 18 ، ص 482 ، باب 2 از ابواب حدّ سرقت ، ح 1 .