شرح
كرد ، آزاد مىشود ؛ بلكه فرمود : حاكم از او طلب توبه مىكند ، اگر بلافاصله جواب داد ، آزاد مىشود ؛ و گرنه مخلّد در حبس مىگردد .
4 - امام راحل رحمه الله فرمود : احتياط واجب اين است كه مرتدّ ملّى را سه روز توبه دهند ؛ اگر توبه نكرد ، در روز چهارم كشته مىشود . دليل اين مطلب روايتى است كه صاحب جواهر رحمه الله آن را تضعيف كرده است ؛ « 1 » ليكن روايت از طريق شيخ و كلينى رحمهما الله مشتمل بر سهل بن زياد است و سندش مورد اعتماد نيست ؛ امّا از طريق صدوق رحمه الله معتبر است .
وعن عدّة من أصحابنا ، عن سهل بن زياد ، عن محمّد بن الحسن بن شمّون ، عن عبداللَّه بن عبدالرّحمن ، عن مسمع بن عبدالملك ، عن أبي عبداللَّه عليه السلام قال : قال أمير المؤمنين عليه السلام : المرتدّ عن الإسلام تعزل عنه امرأته ولا تؤكل ذبيحته ، ويستتاب ثلاثة أيّام فإن تاب وإلّا قتل يوم الرابع ورواه الشيخ بإسناده عن سهل بن زياد . . . ورواه الصدوق بإسناده عن السّكوني عن جعفر عن أبيه عن آبائه عليهم السلام مثله وزاد : إذا كان صحيح العقل . « 2 »
فقه الحديث : اميرمؤمنان عليه السلام فرمود : فردى كه از اسلام به ارتداد ملّى برگردد ، زوجهاش از او جدا مىشود ؛ - زيرا ، زن مسلمان نمىتواند شوهر كافر داشته باشد ، ليكن نحوهى جدايى آن با جدايى مرتدّ فطرى تفاوت دارد . در مرتدّ ملّى عدّهى طلاق مىگيرد و در مرتدّ فطرى عدّهى وفات . در مرتدّ ملّى اگر در زمان عدّه توبه كند ، نكاح به حال خود باقى است و نياز به عقد جديد ندارد ، ولى در مرتدّ فطرى نياز به عقد جديد است . در باب نكاح اين مسائل مطرح است - ( ذبيحهى چنين مرتدّى را نمىتوان خورد ؛ و سه روز استتابه مىشود ؛ اگر توبه كرد ، آزاد مىشود ؛ و گرنه در روز چهارم او را مىكشند ) - روايت سكونى اضافهاى دارد : اگر اين فرد عقلش سالم باشد .
هامش
( 1 ) . جواهر الكلام ، ج 41 ، ص 613 .
( 2 ) . وسائل الشيعة ، ج 18 ، ص 548 ، باب 3 از ابواب حدّ مرتد ، ح 5 .