آيين كيفرى اسلام ( شرح فارسى تحرير الوسيلة ) ( حدود ) ( فارسى ) — صفحة 459
مورد زن مرتدّ فتوا به قتل نداده است ؛ به خصوص اگر ارتدادش ملّى باشد . از اين رو ، بايد علم روايت را به اهلش ارجاع داد . احكام مرد مرتدّ ملّى امام راحل رحمه الله فرمود : مرتدّ ملّى را توبه مىدهند ؛ اگر از پذيرش آن امتناع كرد ، او را مىكشند . احتياط اين است كه او را سه روز توبه دهند و در روز چهارم او را مىكشند . اگر مرتدّ ملّى توبه كند ، او را آزاد مىكنند و هيچ حكمى ندارد ؛ ولى اگر حاضر به توبه نشد ، قتلى كه بلافاصله بر مرتدّ فطرى اجرا مىشد ، در حقّش اقامه مىگردد . مىفرمايند : سه روز او را توبه مىدهند ، دو احتمال دارد : الف : در هر سه روز او را توبه مىدهند ؛ اگر استتابهى در سه روز مفيد واقع نشد ، او را مىكشند . ب : روز اوّل از او طلب توبه مىكنند و تا سه روز مهلت دارد كه برگردد و مسلمان شود ؛ اگر در ظرف اين سه روز برگشت ، آزاد مىگردد ؛ و گرنه در روز چهارم او را مىكشند . ظاهراً احتمال دوّم مقصود است كه يك بار استتابه مىشود و سه روز مهلت دارد تا رجوع كند . مفاد روايات رواياتى كه بيانگر اين احكام هستند ، سه دسته مىباشد كه بايد در دلالت آنها دقّت كرد ؛ طايفهى اوّل ، قتل را براى مطلق مرتدّ مىگويد . طايفهى دوّم ، استتابه براى هر مرتدّى هست . و طايفهى سوّم ، بين مرتدّ ملّى و فطرى تفصيل مىدهد ، در مرتدّ فطرى استتابه نيست به خلاف مرتدّ ملّى . از اينرو ، طايفهى سوّم شاهد جمع بين دو طايفهى اوّل و دوّم است . طايفهى اوّل محمّد بن يعقوب ، عن عليّ بن إبراهيم ، عن أبيه ، وعن عدّة من أصحابنا ، عن سهل بن زياد جميعاً ، عن ابن محبوب ، عن العلاء بن رزين ، عن محمّد بن مسلم ، قال : سألت أبا جعفر عليه السلام عن المرتدّ ، فقال : من رغب عن الإسلام