شرح
مىكشد ؛ اموالش بين ورثهاش تقسيم و زنش از او جدا مىشود . « ويقبل توبته باطناً » يعنى نسبت به رفع عذاب اخروى و احكام ديگر توبهاش مقبول است . و با اين توجيه ، تنافى از دو عبارت تحريرالوسيله بر طرف مىگردد و اين احتمال مختار ما مىباشد .
احكام زن مرتدّ
بحث در مطلق زن مرتدّ است خواه فطرى باشد يا ملّى . در عبارت تحريرالوسيله آمده است : زن مرتدّ را نمىكشند خواه ملّى باشد يا فطرى ؛ بلكه او را به زندان ابد مىاندازند و در اوقات نماز او را مىزنند و در خورد و خوراك بر او سخت مىگيرند ؛ توبهاش پذيرفته مىشود ؛ پس ، اگر توبه كرد ، از زندان آزاد مىشود . در باب زن مرتدّ دو مطلب مسلّم است و فتوا و نصّ بر آن اتّفاق دارد : اوّل اين كه حدّش قتل نيست ؛ اگر بر ارتدادش باقى ماند و حاضر نشد توبه كند ، تا آخر عمر در زندان مىماند . بحث و اختلاف در توبهى زن مرتدّ است ، آيا توبهى زن مرتدّ اعمّ از ملّى و فطرى پذيرفته است و سبب آزادىاش از زندان مىشود ؟ يا بايد بين مرتدّ ملّى و فطرى فرق گذاشت ؟ در مرتدّ فطرى توبهاش در ارتباط با اخراج از زندان پذيرفته نمىشود ، اما در رابطهى با طهارت و عباداتش اثر دارد . شهيد ثانى رحمه الله در مسالك به تفصيل قائل است . « 1 » لذا ، بايد روايات را براى بررسى تمام احكام زن مرتدّ ملاحظه كنيم ، تا معلوم شود حقّ با شهيد ثانى رحمه الله است يا با امام راحل رحمه الله و بسيارى از فقها كه توبهى مطلق زن مرتدّ را مقبول مىدانند ؛ و در نتيجه ، حكم به آزادى او مىدهند . 1 - محمّد بن الحسن بإسناده عن محمّد بن عليّ بن محبوب ، عن يعقوب بن يزيد ، عن ابن أبي عمير ، عن حمّاد ، عن أبي عبد اللَّه عليه السلام في المرتدّة عن الإسلام ، قال : لا تقتل وتستخدم خدمة شديدة وتمنع الطعام والشّراب إلّا ما يمسك نفسها وتلبس خشن الثياب وتضرب على الصّلوات . « 2 »هامش
( 1 ) . مسالك الافهام ، ج 15 ، ص 26 .
( 2 ) . وسائل الشيعة ، ج 18 ، ص 549 ، باب 4 از ابواب حدّ مرتد ، ح 1 .