شرح
اعضاى بدن آنان ماليده مىشود و همان پارچههاى كفنى را قبل از رجم مىپوشند ؛ آنگاه رجم مىشوند . پس از رجم ، بر آنان فقط نماز خوانده مىشود .
اين روايت هر چند از نظر سندى ضعيف است ، ولى به تعبير صاحب جواهر رحمه الله « 1 » تمام اصحاب بر طبق آن فتوا دادهاند ؛ بنابراين ، ضعف سندش از بين مىرود . اين مسأله به قدرى در اين جهت استحكام دارد كه مرحوم محقّق در كتاب معتبر « 2 » و شهيد اوّل رحمه الله در كتاب ذكرى « 3 » مىگويند : هيچ كس با مضمون اين روايت مخالفت نكرده است .
ذكر يك شبهه و دفع آن
ممكن است در ذهن كسى بيايد كه روايت گفته است : « يغسّلان » ؛ شايد مقصود از غسل ، غسل ميّت نباشد كه به كيفيّت مخصوصى است و در آن بايد سه غسل با آب سدر و كافور و آب خالص انجام داد . بلكه « يغسّلان » يعنى بايد غسل انجام دهند ؛ امّا اين كه غسل آنان غسل ميّت باشد به دليل نيازمند است ؛ به خصوص با توجّه به اين كه در جايى نيامده است بر افراد زنده ، سه غسل به كيفيّت غسل ميت واجب باشد .
اين احتمال و شبهه ، نيش غولى است ؛ زيرا ، ملاحظهى روايت بيانگر اين است كه غسل و حنوط و كفنى كه در مورد اموات بعد از مرگشان انجام مىدهند ، براى مرجوم و مرجومه كه در آستانهى مرگ هستند ، قبل از مرگشان انجام شود .
در مورد قصاص نيز روايت همين مطلب را بيان مىكند . مراسمِ بعد از مرگ ، قبل از آن و به همان كيفيّت انجام شود ؛ نه با كيفيّت ديگرى .
متفاهم عرفى از روايت كه مىگويد : « يغسّلان و يحنّطان و يلبسان » همان مراسم بعد از مرگ است كه شارع بنا بر حكمت و مصلحتى ، آن را قبل از مرگ واجب كرده است .
بنابراين ، نمىتوان چشم بسته به اطلاق تمسّك كرده و بگوييم : « يغسّلان » و « يؤمران بالغسل » اطلاق داشته ، و بر بيش از يك غسل دلالت ندارد ؛ و در اين غسل هيچ كيفيّتى
هامش
( 1 ) . جواهر الكلام ، ج 41 ، ص 358 .
( 2 ) . المعتبر ، ج 1 ، ص 347 .
( 3 ) . الذكرى ، ص 42 .