شرح
فقه الحديث : روايت بين صحيحه و حسنه مردّد است . امام باقر عليه السلام فرمود : مردى را كه به فجور اقرار كرده بود نزد اميرمؤمنان عليه السلام آوردند . امام عليه السلام به اصحابش فرمود : فردا در حالى كه سر و صورت خود را پوشيدهايد ، نزد من بياييد . وقتى فردا آمدند ، امام عليه السلام فرمود :
هر كه عملى مشابه با عمل اين مرد انجام داده ، حق رجم ندارد و برگردد . برخى از اصحاب منصرف شده و تعدادى باقى ماندند و او را رجم كردند .
دلالت اين روايت نيز بر مطلوب تمام است .
3 - مرفوعه برقى : قال : معاشر المسلمين إنّ هذه حقوق اللَّه فمن كان للَّهفي عنقه حقّ فلينصرف ولا يقيم حدود اللَّه من في عنقه حدّ فانصرف النّاس وبقي هو والحسن والحسين عليهم السلام . . . . « 1 »
فقه الحديث : هر چند اين حديث را كلينى رحمه الله از برقى به طور مرفوعه روايت مىكند و از اين رو ، حجيّت ندارد ؛ ليكن علىّ بن ابراهيم اين روايت را در تفسيرش از پدرش ازابى نجران از عاصم بن حميد از ابىبصير مرادى از امام صادق نقل مىكند كه سندش خوب و معتبر است .
مردى در كوفه نزد اميرمؤمنان عليه السلام آمد و به زنا اقرار كرد . جمعيّت را براى رجم او دعوت كردند ، آنگاه حضرت فرمود : اى مسلمانان ، حدّى كه مىخواهيد پياده كنيد حقّ خداست ؛ بنابراين هر كسى در گردنش حقّى باشد ، حقّ اقامهى حدود را ندارد و برگردد .
محمّد بن عليّ بن الحسين بإسناده عن سعد بن طريف ، عن الأصبغ بن نباتة حديث : . . . فغدا النّاس كما أمرهم قبل إسفار الصّبح ، فأقبل عليّ عليه السلام ثمّ قال :
نشدت اللَّه رجلًا منكم للَّهعليه مثل هذا الحقّ أنْ يأخذ للَّهبه ، فإنّه لا يأخذ للَّه بحقّ من يطلبه اللَّه بمثله . . . . « 2 »
فقه الحديث : داستان مردى است كه نزد اميرمؤمنان عليه السلام به زنا اقرار كرد و بنا شد فردا صبح او را رجم كنند . پس از تشريف فرمايى ، اوّلين جملهاى كه امام عليه السلام فرمود ، اين بود :
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعة ، ج 18 ، ص 342 ، باب 31 از ابواب مقدّمات حدود ، ح 3 .
( 2 ) . همان ، ح 4 .