شرح
تازيانه و رجم را در حقّ پيرمرد و پيرزن محصن گفت ، از آن استفاده مىشود جمع بين اين دو در حقّ شابّ و شابّه محصن نيست . امّا در اينجا مىخواهيم از ظاهر روايت استفاده كنيم كه دو عنوان بيشتر نداريم : « بكر » و « بكره » در برابر « شيخ » و « شيخه » ؛ و از آنجا كه در شيخ و شيخه خصوصيّتى نيست ، و بلكه در اين عبارت احصان مطرح است بنابراين ، بكر و بكره در مقابل محصن آمده است ؛ يعنى غير محصن و غير محصنه ، در برابر احصانِ شيخ و شيخه .
بنابراين ، از روايت استفاده مىشود هر غير محصنى به عنوان بكر متّصف ، و حدّ او صد تازيانه و يك سال تبعيد است .
2 - وبإسناده عن محمّد بن أحمد بن يحيى ، عن إبراهيم بن صالح بن سعد ، عن محمّد بن حفص ، عن عبداللَّه بن طلحة ، عن أبي عبداللَّه عليه السلام ، قال : إذا زنى الشيخ والعجوز جلدا ثمّ رجما عقوبة لهما ، وإذا زنى النصف من الرجال رجم و لم يجلد إذا كان قد احصن ، وإذا زنى الشابّ الحدث السنّ جلد ، و نفي سنة من مصره . « 1 »
فقه الحديث : امام صادق عليه السلام فرمود : اگر پيرمرد و پيرزن زنا كنند ، تازيانه خورده و رجم مىشوند ؛ و اگر افراد ميانسالِ چهل ساله ، پنجاهساله مرتكب زنا شوند ، اگر محصن باشند ، سنگسار شده ، امّا تازيانه به آنان نمىزنند ؛ و اگر جوان تازه سالى زنا كند ، - ظاهر عبارت ، با نبودن احصان است ، و اگر جمله چنين ظهورى هم نداشته باشد اجماع آن را مقيّد مىكند - بر او تازيانه زده و يك سال از شهرش تبعيد مىشود .
در روايت محصن و غير محصن مطرح است ؛ و غير محصن اطلاق دارد ، اعمّ است از اينكه ازدواج كرده باشد منتهى دخولى صورت نگرفته ، و يا كسى كه اصلًا عقد و ازدواجى نداشته است .
3 - وبإسناده عن محمّد بن الحسن الصّفار ، عن الحسن بن الحسين اللؤلؤي ،
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعة ، ج 18 ، ص 349 ، باب 1 از ابواب حدّ زنا ، ح 11 .