شرح
وإن كانت تابعة ضربت ضربة بالسيف أخذت منها ما أخذت .
قيل له : فمن يضربهما وليس لهما خصم ؟ قال : ذاك على الإمام إذا رفعا إليه . « 1 »
فقه الحديث : سند اين روايت به جهت آنكه بر ابراهيم بن هاشم مشتمل است ، بين صحيح و حسن مردّد است .
ابوايّوب مىگويد : از ابن بكير برادرزادهى زراره - شنيدم كه از يكى از دو امام ( امام باقر يا امام صادق عليه السلام ) روايت كرد : اگر شخصى با محارم خود زنا كند يعنى واقعاً مجامعتى واقع شود ، يك ضربهى شمشير به او زده مىشود - در روايت محل ضرب را معيّن نكرده است - اين ضربه هر مقدار از زانى را بگيرد ؛ يعنى به هر كجا منتهى شود ، حدّ معينى ندارد .
اگر زانيه نيز از او متابعت كرده و با ميل و رغبت به آن عمل تن داده است ، همان معاملهاى كه با زانى مىشود ، در حق او نيز اجرا مىشود .
به امام عليه السلام گفتند : اگر هر دو به اين عمل راضى بودند ، و كسى از آنان شكايت نداشت ، - بنابراين ، مطلب علنى نمىشود و خصمى ندارند كه دست به افشاگرى بزند - در اين صورت ، متصدّى زدن شمشير چه كسى مىشود ؟
امام عليه السلام فرمود : اين وظيفهى امام است ، اگر قضيه نزد امام مطرح شد ؛ مثل اين است كه خودشان نزد امام عليه السلام بيايند و از او بخواهند تا آنان را تطهير كند . همانگونه كه در روايات گذشته مواردى داشتيم كه مىآمدند و نزد امام عليه السلام اقرار مىكردند .
2 - عن عدّة من أصحابنا ، عن أحمد بن محمّد بن خالد ، عن أبيه ، عن ابن بكير ، عن رجل ، قال : قلت : لأبي عبداللَّه عليه السلام الرجل يأتي ذات محرم ؟
قال : يضرب بالسيف . قال ابن بكير : حدّثني حريز عن بكير بذلك . « 2 »
فقه الحديث : اين روايت را ابنبكير از حريز از پدرش نقل مىكند . امام صادق عليه السلام دربارهى مردى كه با محارم خود زنا كند ، فرمود : به او شمشير زده مىشود .
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعة ، ج 18 ، ص 387 ، باب 19 از ابواب حدّ زنا ، ح 11 .
( 2 ) . همان ، ص 386 ، ح 5 .