است ، اگر از انجام دادن اين وظيفهء شرعى خوددارى كند ، در آن صورت زن حق آن دارد كه به همين علت خواستار جدايى و طلاق گرفتن از شوهر شود . و ابو بصير از ابو عبد اللَّه - عليه السلام - روايت كرده است كه گفت : « شوهر مىبايستى به زن خود چندان انفاق كند كه آن زن بتواند با لباس پشت خود را راست نگاه دارد ، و گرنه ميان آن دو جدايى خواهد افتاد » ، « 28 » ولى خدا مقدارى اميد و آرزو داشتن به رحمت و روزى خود را به انسان مىبخشد ، و در عين حال به صورتى ناپيدا از زن مىخواهد كه بردبارى و شكيبايى در پيش گيرد و به قضاى الاهى تسليم شود ، و اميد به فضل او داشته باشد ، چه اميد آن دارد كه شوهر فقيرش به فضل خداوند متعال صاحب ثروت و قدرت شود .
«
سَيَجْعَلُ اللَّهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُسْراً
- باشد كه خدا پس از سختى و دشوارى يسر و آسايش زندگى را قرار دهد . » [ 8 ] پس از آن كه پروردگار ما همهء اين حدود و مقررات شرعى را بيان كرد ، ما را از عواقب گسيختن آنها و تجاوز از حدود بر حذر مىدارد ، و آن را شكست و تحمّل عذاب در دو جهان مىداند ، و اين سنّتى از خداى متعال است كه در تاريخ بشرى تجلّى پيدا كرده است ، و به همان گونه كه در جوامع بزرگ در هنگام مخالفت كردن با خدا و خارج شدن از زير فرمان او جريان دارد ، در مجتمع كوچك خانواده نيز جارى است ، بدان سبب كه سنت خدا يگانه است و بر موضوعات كوچك و بزرگ يكسان عمل مىكند ، آتش با سوزاندن چوب كبريت همان گونه عمل مىكند كه در آتش سوزى عظيم يك شهر ! بنا بر اين بر ما واجب است كه با مطالعهء تاريخ براى طرز رفتار فردى خويش در تنظيم زندگى و در نظام اجتماع و حركت تمدن عبرت بگيريم . . . زيرا كه تاريخ سنّتهاى خدا را تجسم مىبخشد و سنتهاى خدا در كوچك و بزرگ يكسان است .
آيات پس از اين سياق كلّى سوره ( تقوا ) را از زاويهاى وابستهء به اين موضوع
هامش
( 28 ) - همان منبع .