در جوامع است كه جاهليت و بسيارى از مذاهب بشرى بنا بر آن عمل مىكنند .
/ 73 سپس قرآن به آن باز مىگردد كه ميزان درست و مطابق حق را دربارهء نفقه مقرر دارد ، و به همان كه آن را حقى براى زن قرار مىدهد ، از طرف ديگر به زن اجازهء آن نمىدهد كه اين حق را وسيلهاى براى آن قرار دهد كه در هنگام طلاق گرفتن ، به منظور انتقامجويى از شوهر ، نفقهاى بيش از حدّ تحمل او خواستار شود ، چه هيچ كس در شرع خدا بيشتر از استطاعت خود مكلّف به تكليفى نيست .
سياق قرآنى كه در اين سوره بر گرد محور تقوا جريان دارد ، در پايان مردمان را از مخالفت كردن با شرايع خدا و حدود او به صورت عام و مخصوصا در حق خانواده بر حذر مىدارد ، و به اين نكته اشاره مىكند كه خانواده در پناه سنتهاى او اختلافى با جامعهء بزرگ ندارد كه اگر در آن از حدود تجاوز شود ، عاقبت آن جامعه زيان و بدبختى و هلاكت است ، بدان گونه كه تاريخ تمدنهايى كه نابود شد و از سراسر گيتى برافتادهاند و براى عبرت گرفتن از آنها سخن به ميان مىآيد ، از اين امر حكايت مىكند .
از آن جا كه مؤمنان شايستهتر از ديگران براى مطالعهء تاريخاند ، خطاب خدا به صورتى خاص متوجه ايشان مىشود تا بدين وسيله به سوى روشنى خارج شوند . و سوره با اشاره كردن به حكمت آفرينش انسان و جهان مسخر شدهء براى او پايان مىپذيرد كه همانا شناخته شدن خدا براى بندگانش از طريق آيات و نشانههاى گستردهء او در جانها و در آفاق است ، تا شايد بدين وسيله از تاريكيهاى گمراهى و شرك خارج شوند .
شرح آيات :
[ 6 ] براى آن كه مرد نسبت به همسرش كه مورد اكراه او است ستم نكند ، و شيطان با هزار و يك عقده ميان آن دو آمد و شد نداشته باشد ، قرآن چنان فرمان مىدهد كه شوهر براى او مسكنى مناسب با وضع اجتماعى خودشان اختيار كند .
«
أَسْكِنُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ سَكَنْتُمْ مِنْ وُجْدِكُمْ
- آنان را در جايى مسكن