اگر توانگر باشد ، مسكن و نفقهء او را وسعت مىبخشد ، و اگر فقير باشد ، به آن اندازهاى كه بتواند .
[ تضارّوهنّ ] : يعنى بر ايشان سختگيرى كنيد تا در مسكن و نفقه به ايشان زيان برسانيد .
[ و اتمروا ] : از ائتمار است ، و ائتمار پذيرفتن امرى و با حالت قبول با آن رو به رو شدن است .
/ 72
اى خردمندان ! از خدا بهراسيد
رهنمودهايى از آيات :
در درس اخير از سورهء طلاق خدا مجموعهاى را از احكام وابستهء به خانواده ، و در حقيقت وابستهء به علاقهء دو همسر از لحاظ عدّه ، بيان كرده و حق مسكن و نفقهء زن را در اين ايام بر عهدهء همسرش قرار داده است ، و حتى به گرفتن مزدى در برابر شير دادن به فرزند اشاره كرده ، و نيز شوهر را از زيان رساندن به زن و تنگ گرفتن بر او براى انتقام گرفتن يا خلاصى پيدا كردن از مسئوليت به وسيلهء فشار باز داشته است ، و سپس تأكيد كرده است كه سازگارى با خوشى همچون واجبى شرعى براى هر مرد و زن مؤمن نسبت به يكديگر بايد مراعات شود ، و اختلاف هر اندازه هم كه زياد شود ، و لو اين كه با حالت طلاق برسد ، نبايد سبب بريده شدن ريسمان پيوستگى باشد ، بدان سبب كه مسئوليت اجتماعى واجبى الاهى است و مىبايستى حاكم بر علاقهء مؤمنان نسبت به يكديگر باشد ، از آن روى كه مؤمنان ، در هر زمان و مكان و اوضاع و احوال ، چناناند كه بعضى از آنان اولياى بعضى ديگرند . . . و توجه و عنايت دين حنيف نسبت به زن به حدّى است كه براى او حقّى براى قبول شير دادن فرزند خودش يا نپذيرفتن آن قرار داده است ، و اين بر خلاف عرف جارى