فرستاد ، » و فرمان و امر خدا همان احكام و تعاليم او است .
«
وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئاتِهِ
- و هر كه از خدا بترسد ، خدا گناهانش را مىزدايد . » / 69 اينك پرسش اين است كه : تقوا چگونه سيئات انسان را مىزدايد و محو مىكند ؟ و پاسخ آن اين است كه به دو سبب :
1 - بدان سبب كه خطاهاى انسان كه به تنگناها و دشواريهايى همچون طلاق و ويران شدن علاقهاش با همسر خود مىانجامد ، نتيجهء مستقيم روش نادرستى است كه در زندگى از آن پيروى مىكند ، همچون روش هوا و هوس يا روشهاى بشرى مايهء گمراهى ، و در نتيجه پيروى نكردن او از راه راست و محكم خدا . و تقوا به مفهوم گستردهء آن تنها ايمان داشتن به خدا و ترسيدن از او نيست ، بلكه علاوه بر آن بازگشت آدمى به راه مستقيم پروردگار خويش است كه مىتواند متكفل اصلاح كردن خطاهاى او شود و در واقع آثار منفى آنها را از ميان ببرد .
2 - و از آن جهت كه تقوا حسنهاى بزرگ است ، براى بخشيده شدن خطاهاى فرعى در نزد خدا شفيع او مىشود . و علاوه بر اين كه تقوا گناهان را از ميان مىبرد ، بهرهء بزرگ ديگر تقوا براى آدمى در آن است كه جزا و پاداش را افزايش مىدهد .
«
وَ يُعْظِمْ لَهُ أَجْراً
- و پاداش او را بزرگتر مىسازد . » چه در اين شك نيست كه عمل صالح ، همچون صدقه ، با تقوا همراه بودن بيش از آن ثواب و پاداش دارد كه بدون آن ، و از آن جهت چنين است كه هر چه ايمان آدمى افزايش پيدا كند ، اتقان و درستى عمل و خلوص شخص در آن ، و در نتيجه نزديكتر شدن او به پروردگارش فزونى پيدا مىكند ، و اين خود سبب زياد شدن پاداش وى در نزد خدا خواهد بود .