ولى خداوند متعال از آن روى طلاق را مشروع قرار داده است كه پيوندهاى همسرى در اسلام براى هدفهايى فردى و خانوادگى و اجتماعى و فرهنگى وضع شده ، و در آن هنگام كه نتواند به اين هدفها برسد يا به آنها آسيب برسد ، طلاق شايستهتر از عدم آن مىشود .
از آنجا كه با عمل طلاق اساس خانواده فرو مىريزد ، خدا دين خود را بر پايهء حفظ اين اساس قرار داده ، و مراعات بسيارى از قيدها را در آن واجب شمرده است تا طلاق بتواند مشروع باشد ، كه از آن جمله است وجوب نگاه داشتن عدّه ، و باقى بودن زن تا پايان مدّت عدّه در خانهء شوهر ، و حاضر بودن دو گواه عادل در هنگام طلاق دادن ، و نظاير اينها .
اسلام طلاق را همچون يك مسئلهء شخصى در نظر نمىگيرد كه - چنان كه بعضى گمان مىكنند و نيز در بعضى از مذاهب چنين است - مرد به هر گونه كه دلخواه او است عمل كند ، بلكه طلاق قضيهاى اجتماعى است كه با حيثيت و هستى خانواده به صورت خاص و با اجتماع به صورتى عام ارتباط پيدا مىكند . و به همين سبب است كه خدا حدودى براى طلاق قرار داده و همگان را از تجاوز از آن بر حذر داشته ، و چنان است كه طلاق از لحاظ قانون و واقعيت و شرعى بودن جز با مراعات اين مقررات و حدود صورت پذير نمىشود .
در كنار روشى كه مشكل طلاق را از ديدگاه قانونى مورد ملاحظه قرار مىدهد ، تأكيدهاى پياپى بر اهميت تقوا و به اشكال گوناگون مشاهده مىشود ، بدان سبب كه آن همچون زرهى است كه جامعه را عليه دشواريهايى همچون طلاق مصون نگاه مىدارد ، و همچون وسيلهء تضمينى راستين و بسيار مهم براى ملتزم بودن انسان به حدود الاهى و پيروى كردن از آنها در هر زمان و مكان به كار مىرود .
/ 53
شرح آيات :
[ 1 - 2 ] در اولين آيه خداوند متعال فرستادهء خويش را به صورت
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ
و مسئول از امت و گواه بر آن مورد خطاب قرار مىدهد ، و سپس به صورت