تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 45

وام دهيد ، آن را براى شما دو برابر مىكند . » / 42 آيا مقصود از وام در اين جا چيست ؟ بعضى گفته‌اند كه : مقصود از آن همان قرض دادن است ، و بعضى ديگر : آن را هر انفاق به صورت عام يا انفاق مستحبّ دانسته‌اند . و هر چه باشد ، براى هر يك از اينها آثار مباركى در زندگى فرد و جامعه وجود دارد ، و همچنين داراى آثارى معنوى است كه با سرنوشت انسان در آخرت ارتباط پيدا مىكند ، چه باعث آمرزش گناهان به اعتبار محسوب بودن در زمرهء حسنات كبيره است كه شفيع گناهان و زشتيها و بديهاى شخص مىشود . « وَ يَغْفِرْ لَكُمْ وَ اللَّهُ شَكُورٌ حَلِيمٌ - و شما را مىآمرزد ، و خدا سپاسگزار بردبار است . » پس وام را به صورت مضاعف همراه با سپاسگزارى پس مىدهد و گناهان را با حلم و بردبارى خود مىآمرزد . [ 18 ] و هر چه انفاق از شايبهء ريا و شهرت و منّت گذاشتن و استكبار و چشم داشتن به مصالح مادّى پالوده‌تر باشد ، به خدا نزديكتر است و براى نفس سودمندتر و پاكيزه كننده‌تر ، و شايد به همين مناسبت باشد كه سوره با يادآورى نامهاى خدا پايان پذيرفته است : « عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ - داناى نهان و آشكار . » مىداند كه چه چيز انفاق شده ، و به چه نيتى بوده است . « الْعَزِيزُ - ارجمند و نيرومند . » كه به انفاق و يارى هيچ كس نيازمند نيست و خود گفته است : تَوَلَّوْا وَ اسْتَغْنَى اللَّهُ وَ اللَّهُ غَنِيٌّ حَمِيدٌ . « الْحَكِيمُ - حكيم . » آن كسى كه به هر كس به اندازهء فرمانبردارى و اخلاصش پاداش مىدهد ، و نيز گناهكار را متناسب با گناهش كيفر مىدهد . از خدا مىخواهيم كه ما را از جملهء كسانى قرار دهد كه به اين حقايق بصيرت پيدا كرده‌اند تا از مغبونان و زيانبردگان نباشيم .