( استراق سمع ) هلاك شدند .
«
وَ أَنَّا كُنَّا نَقْعُدُ مِنْها مَقاعِدَ لِلسَّمْعِ
- و ما در جاهاى نشستنى از آن براى گوش دادن و شنيدن مىنشستيم . » يعنى پيش از اين كه خدا آنان را به صورت كامل از اين كار منع كرد .
«
فَمَنْ يَسْتَمِعِ الْآنَ يَجِدْ لَهُ شِهاباً رَصَداً
- پس هر كس اكنون به گوش دادن بپردازد ، شهابى را در كمين خود خواهد يافت . » / 449 از كلمهء « مقاعد » چنان برمىآيد كه آنان از روزنههاى معينى كه در آنها مىنشستند ، گوش دزدى مىكردند . و امامان راهنما به حكمتى اشاره كردهاند كه خدا بنا بر آن درهاى گوش دزدى را بر روى شياطين و جنّيان بست ، امام صادق ( ع ) مىگويد : « و امّا اخبار آسمانها را شياطينى كه در نشستنگاههاى گوش دزدى مىنشستند مىشنيدند ، و هيچ مانعى در برابر كار آنان نبود و تيرهاى شهاب بر ايشان فرود نمىآمد ، و از آن روى اين كار ممنوع شد كه مبادا از اين راه حوادثى پيش آيد و مشكلى براى وحى و رسيدن خبر آسمان فراهم آيد ، و مردم زمين دربارهء آنچه از جانب خدا به ايشان مىرسد و مايهء پيدا شدن حجت و از بين رفتن شبهه مىشود گرفتارى پيدا كنند . « 19 » بنا بر اين جنّيان خبرى از غيب ندارند تا انسانها براى آگاه شدن از آن به ايشان رجوع كنند . و صاحب البصائر دربارهء ارتباط اين آيه با آيات پيش از آن تعبيرى لطيف دارد و مىگويد : پس مردمان از آن روى به جنّيان مراجعه مىكردند كه آنان از غيب يا خبر آسمان آگاهى داشتند ، پس اين آيه آمد تا به ايشان بگويد كه « جنيان از غيب خبرى ندارند و درهاى آسمان به روى آنان بسته است » . « 20 » در حراست و پاسدارى از آسمان اختلاف است : بعضى مىگويند كه پيش از بعث پيغمبر ( ص ) وجود نداشته ، و بعضى جز اين مىگويند ، و ظاهر آيه اشاره به
هامش
( 19 ) - نور الثقلين ، ج 5 ، ص 369 .
( 20 ) - تفسير البصائر ، ج 49 ، ص 376 .