مالُهُ وَ وَلَدُهُ إِلاَّ خَساراً ( 21 ) وَ مَكَرُوا مَكْراً كُبَّاراً ( 22 ) وَ قالُوا لا تَذَرُنَّ آلِهَتَكُمْ وَ لا تَذَرُنَّ وَدًّا وَ لا سُواعاً وَ لا يَغُوثَ وَ يَعُوقَ وَ نَسْراً ( 23 ) وَ قَدْ أَضَلُّوا كَثِيراً وَ لا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلاَّ ضَلالاً ( 24 )
مِمَّا خَطِيئاتِهِمْ أُغْرِقُوا فَأُدْخِلُوا ناراً فَلَمْ يَجِدُوا لَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْصاراً ( 25 ) وَ قالَ نُوحٌ رَبِّ لا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكافِرِينَ دَيَّاراً ( 26 ) إِنَّكَ إِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبادَكَ وَ لا يَلِدُوا إِلاَّ فاجِراً كَفَّاراً ( 27 ) رَبِّ اغْفِرْ لِي وَ لِوالِدَيَّ وَ لِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِناً وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ وَ لا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلاَّ تَباراً ( 28 )
/ 395
معناى واژهها
23 [ ودّا ] : نام بتى است كه قبيلهء قضاعه براى خود برگزيده بود و در دومة الجندل آن را مىپرستيدند ، سپس از ايشان به ارث به ديگران و سرانجام به قبيلهء كلب رسيد و تا زمان رسيدن اسلام در نزد ايشان بود . و واقدى گفته است كه :
ودّ بر صورت يك مرد بود .
[ سواعا ] : بتى مخصوص خاندان ذو الكلاع بود ، و گفتهاند كه : آن بتى مخصوص قبيلهء هذيل در رهاط بوده است . و به گفتهء واقدى ، سواع بر صورت زنى بود .
[ يغوث ] : اين بت را دو بطن از قبيلهء طىّ مىپرستيدند ، سپس به مراد پيوستند و مدتى آن را مىپرستيدند ، و آن گاه بنو ناحيه در صدد برآمدند كه اين بت را از ايشان بگيرند و پرستندگان آن را برداشتند و به نزد بنى الحرث بن كعب رفتند ، و به گفتهء ديگرى : يغوث به بنى غطيف